Niedźwiedziówka krasa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Niedźwiedziówka krasa
Pericallia matronula
(Linnaeus, 1758)
Niedźwiedziówka krasa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada owady uskrzydlone
Rząd motyle
Rodzina niedźwiedziówkowate
Rodzaj Pericallia
Gatunek niedźwiedziówka krasa
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Niedźwiedziówka krasa (Pericallia matronula) – gatunek motyla z rodziny niedźwiedziówkowatych (Arctiidae). Rzadki i lokalny gatunek motyla leśno-stepowego.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Głowa czerwona. Tułów krępy, ostrzegawczo ubarwiony, z wierzchu ciemnobrunatny, po bokach czerwony. Kołnierzyk czerwony, pokrywki skrzydeł czarno-brunatne. Odwłok czerwony z rzędem brunatnych plamek na grzbiecie. Skrzydła o rozpiętości 76–85 mm, intensywnie ubarwione. Skrzydła przednie ciemnobrunatne z biało-żółtymi plamkami ułożonymi wzdłuż przedniego brzegu skrzydeł. Tylne skrzydła żółte z dużymi, czarnymi plamkami tworzącymi dwie przepaski. Korpus postaci dorosłej i gąsienicy pokryty futerkiem. Motyl masywny o leniwym zachowaniu.

Okres lotu
Dorosłe motyle pojawiają się w czerwcu i lipcu. Loty godowe samców odbywają się wieczorem przy bardzo ciepłej i bezwietrznej pogodzie.
Rozród
Samica składa 500–800 jaj przeważnie na roślinach pokarmowych gąsienic. Pożywieniem gąsienic są głównie liście i pąki rozmaitych drzew i krzewów, na których wyrządzają nieraz znaczne szkody. Gąsienice zimują wśród zeschniętego listowia. Przepoczwarczenie następuje na wiosnę, często bez dodatkowego żerowania. W wielu przypadkach gąsienice mogą kontynuować żerowanie przez cały sezon wegetacyjny przepoczwarczając się dopiero po kolejnym zimowaniu. Larwy są wybitnie żarłoczne.
Biotop
Gatunek preferujący środowiska ciepłe, wilgotne i prześwietlone lasy liściaste i mieszane z obfitym podszytem, rosnące na nizinach, pogórzach i w średnio wysokich górach. Występuje także na półcienistych i krzaczastych zboczach, w wąwozach, parowach, zadrzewionych dnach dolin górskich, na obrzeżach lasów oraz w zaroślach, zrębach i uprawach leśnych.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Gatunek występuje w Europie i Azji od wschodniej Francji) aż po wschodnie krańce Syberii.

W Polsce występuje na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej, w Tatrach, Pieninach, Beskidzie Sądeckim i Niskim, na Pogórzu Ciężkowickim i Pogórzu Przemyskim oraz w Bieszczadach. Zagrożeniami dla niej są niekorzystne zmiany w środowisku i wyłapywanie przez kolekcjonerów. Nie jest prawnie chroniona.

Rośliny żywicielskie[edytuj | edytuj kod]

podstawoweleszczyna pospolita (Corylus avellana), wierzba iwa (Salix Kaprea) , jesion (Fraxinus sp.) , wiciokrzew-suchodrzew (Lonicera xylosteum) , brodawnik (Leontdon spp);

dodatkoweczeremcha zwyczajna (Prunus padus), orzech włoski (Juglans regia) , wiśnia ptasia (Prunus avium) oraz różne rośliny zielne.

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek niższego ryzyka, niewykazujący wyraźnego regresu populacyjnego, niekwalifikujący się do kategorii taksonów silnie zagrożonych.

Motyle nie są zbyt rzadkie, mogą nawet lokalnie lub czasowo zwiększać swój stan liczebny.

Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

  • Nazwę swą zawdzięczają wyglądowi gąsienic, których długi tułów pokryty jest gęstym owłosieniem przypominającym sierść niedźwiedzia.
  • Posiadają mechanizm obronny polegający na przykrym smaku i zapachu ich krwi, odstraszającym ewentualnych napastników.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]