Nikołaj Iwanowicz Sałtykow
Nikołaj Iwanowicz Sałtykow hrabia 1790, książę 1814, (ros. Николай Иванович Салтыков), (ur. 11 listopada 1736, zm. 28 maja 1816 w Petersburgu) – przewodniczący Gabinetu Ministrów i przewodniczący Rady Państwa Imperium Rosyjskiego 1812-1816, generał-feldmarszałek rosyjski od 1796, prezydent Kolegium Wojennego1796-1802, p.o. prezydenta Kolegium Wojennego od 1788, wielki mistrz zakonu joannitów.
Od 1748 służył w Gwardii Cesarskiej. Uczestnik wojny siedmioletniej 1756 - 1763. Od 1758 ober-kwatermistrz działającej armii. W latach 1763-1768 dowódca oddziałów rosyjskich stacjonujących w Rzeczypospolitej. W l. 1769 - 1770 uczestnik wojny rosyjsko-tureckiej 1768-1774. Od 1773 wyznaczony na kuratora następcy tronu Pawła. i jednocześnie wiceprezydentem Kolegium Wojennego. Od 1783 wychowawca wielkich książąt Aleksandra i Konstantyna Pawłowiczów. Od 1788 pełniący obowiązki prezydenta , a w 1796 - 1802 prezydent Kolegium Wojennego. Głównodowodzący wojsk rosyjskich w Polsce w 1795. Od marca 1812 do maja 1816 przewodniczący Rady Państwa i przewodniczący Rady Ministrów.
Był odznaczony Orderem Orła Białego[1].
Bibliografia [edytuj]
Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia t. 22 Moskwa 1975.
- Салтыков Николай Иванович
- Николай Иванович Салтыков
- Салтыков Николай Иванович
- Adam Jerzy Czartoryski, Pamiętniki i memoriały polityczne 1776-1809, Warszawa 1986
Przypisy
- ↑ Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 206.