Nikołaj Rumiancew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nikołaj Rumiancew
Rumyan.jpg
Na portrecie pędzla George'a Dowe'a
Data i miejsce urodzenia 14 kwietnia 1754
Petersburg
Data i miejsce śmierci 15 stycznia 1826
Petersburg
minister spraw zagranicznych Imperium Rosyjskiego
Okres urzędowania od 12 lutego 1807
do 1 sierpnia 1814
Poprzednik Andriej Budberg
Następca Joanis Kapodistrias i Karl Robert Nesselrode
przewodniczący Komitetu Ministrów Imperium Rosyjskiego
Okres urzędowania od 1810
do marzec 1812
Poprzednik powstanie urzędu
Następca Nikołaj Sałtykow
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Nikołaj Piotrowicz Rumiancew (Николай Петрович Румянцев; ur. 14 kwietnia [3 kwietnia st.st.] 1754, zm. 15 stycznia [3 stycznia st.st.] 1826) − hrabia, mąż stanu Imperium Rosyjskiego, mecenas, kolekcjoner. Syn znanego wojskowego rosyjskiego Piotra Rumiancewa.

W latach 1776–1795 na służbie na dworze cara i w pracy dyplomatycznej. Od 1801 członek Rady Państwa, senator. W latach 1807–1814 minister Spraw Zagranicznych. W latach 1810–1812 (inne źródła 1809–10) przewodniczący Rady Państwowej. Do rozpoczęcia I wojny ojczyźnianej był stronnikiem zbliżenia z Francją. Od 1814 w stanie spoczynku.

Rumiancew zebrał wielką bibliotekę, kolekcje rękopisów, materiałów etnograficznych i numizmatycznych, które później posłużyły za bazę powstania Muzeum im. Rumiancewa. Zbiory książek posłużyły do powstania późniejszej Biblioteki Centralnej im. W. Lenina. Rumiancew subsydiował działalność kół historyków i archeologów. Uczestniczył aktywnie w zebraniu dokumentów i materiałów związanych z historią Rosji, jej polityką wewnętrzną i zagraniczną (m.in. z archiwów Niemiec, Francji, Włoch i Szwecji). Za jego środki wydano "Starodawne wiersze rosyjskie, zebrane przez Kirszeja Daniłowa" – 2 wydanie w 1818, "Pamiętniki rosyjskiej piśmiennictwa XII wieku" w 1821, "Białoruskie archiwum starodawnego piśmiennictwa" w 1824.

Rumiancew był honorowym członkiem szeregu Akademii i kół naukowych. Imieniem Rumiancewa zostały nazwane motyl Papilio rumanzovia i palma Syagrus romanzoffiana, które odkryto podczas ekspedycji zorganizowanej przez znanego rosyjskiego podróżnika Otto Kotzebue.