Nikołaj Sołłohub

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nikołaj Sołłohub
Николай Соллогуб
generał
Data i miejsce urodzenia 16 maja[1] 1883
7 sierpnia
Data śmierci 1937
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny III klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Pracy

Nikołaj W. Dowoyno-Sołłohub (także Sołłogub, ur. 16 maja[1] 1883, zm. 7 sierpnia 1937) − rosyjski, a później radziecki, wojskowy, komandarm 2 rangi.

Pochodził z jednej z gałęzi starego rodu polsko-litewskiego, całkowicie zrusyfikowanej w XIX wieku. Ukończył Mikołajewską Akademię Sztabu Generalnego. Walczył w czasie I wojny światowej.

Służba w Armii Czerwonej[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej. W czasie wojny polsko-bolszewickiej 1920 dowódca 16 Armii. Bezskutecznie próbował zdobyć Warszawę. Podczas odwrotu znad Wisły jego armia uległa kompletnemu rozbiciu 22 sierpnia podczas bitwy białostockiej. Mimo tych niepowodzeń uważany za jednego z najzdolniejszych dowódców sowieckich tego okresu. Szef sztabu Frontu Zachodniego u marszałka M. Tuchaczewskiego. W 1922 został oskarżony o spisek, aresztowany i zwolniony z wojska. Po śledztwie zrehabilitowany i przywrócony do służby. W 1937 roku padł ofiarą czystek stalinowskich w armii (według innych źródeł zmarł śmiercią naturalną).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Odziemkowski, Leksykon wojny polsko-rosyjskiej 1919 - 1920, wyd. Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 2004

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]