Nutria
| Nutria | |
| Myocastor coypus[1] | |
| (Molina, 1782) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | gryzonie |
| Rodzina | Myocastoridae Ameghino, 1904 |
| Rodzaj | Myocastor Kerr, 1792 |
| Gatunek | nutria |
| Podgatunki[2][3] | |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4] | |
| Zasięg występowania | |
zasięg pierwotny populacje introdukowane |
|
Nutria (Myocastor coypus) – gatunek gryzonia z rodziny nutriowatych (Myocastoridae), której jest jedynym przedstawicielem. W starszych systematykach rodzina nutriowatych jest włączana jako podrodzina Myocastorinae do rodziny kolczakowatych (Echimyidae)[5].
Gatunek inwazyjny[6].
Spis treści |
Cechy [edytuj]
- długość ciała 40–65 cm
- długość ogona (pokrytego łuskami) 30–75 cm
- pokrojem przypomina szczura
- 4 palce kończyn tylnych spięte błoną
- 4–5 par sutek przesuniętych na stronę grzbietową
- ciało pokryte gęstym ciemnobrązowym lub szafirowym futrem
- ciężar do 9 kg.
- duża głowa z małymi uszami
- doskonale pływa i nurkuje
- posiada długie wąsy
- z pyska wystają dość duże siekacze w kolorze pomarańczowym
- mają także charakterystyczny duży ogon
- ich futro jest stosowane w wyrobach kuśnierskich a z mięsa można wyrabiać kabanosy[potrzebne źródło]
- ma dobry słuch, ale słaby wzrok
Tryb życia [edytuj]
- półwodny
- roślinożerna
- kopie nory w zarośniętych brzegach wód
- ciąża (128–132 dni) 2 razy w roku
- w każdym miocie rodzi się około 4-8 młodych
- młode rodzą się prawie całkowicie sprawne
- żyje (parami) do 24 lat
- są one dojrzałe płciowo w wieku 6-7 miesięcy
Występowanie [edytuj]
W naturze występuje w Ameryce Południowej (środkowa Boliwia i południowa Brazylia). W Europie, Azji i Stanach Zjednoczonych zawleczona, hodowana jako cenne zwierzę futerkowe, choć ubocznie pozyskiwano także mięso oraz (lata 60-70 XX w.) ścięgna z ogona do wyrobu nici chirurgicznych. Hodowla nutrii w Polsce datuje się od 1926 roku, a od 1960 znane są dzikie populacje powstałe dzięki ucieczkom z hodowli (pierwsze w rejonie Milicza). Bardzo popularna na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, zwłaszcza w województwach zachodnich i południowo-zachodnich.
Przypisy
- ↑ Myocastor coypus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Myocastor coypus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 12 grudnia 2009]
- ↑ Charles A. Woods, Luis Contreras, Gale Willner-Chapman, Howard P. Whidden. Myocastor coypus. „Mammalian Species”. 398, s. 1-8, 5 czerwca 1992. American Society of Mammologists.
- ↑ Myocastor coypus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Myocastorinae. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 12 grudnia 2009]
- ↑ ISSG Database: List of all species
Bibliografia [edytuj]
- L. Solski, 2008: Przewodnik Zoo Wrocław.