Nutria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nutria
Myocastor coypus[1]
(Molina, 1782)
Nutria
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Rodzina Myocastoridae
Ameghino, 1904
Rodzaj Myocastor
Kerr, 1792
Gatunek nutria
Podgatunki[2][3]
  • M. c. bonariensis (Geoffroy, 1805)
  • M. c. coypus (Molina, 1782)
  • M. c. melanops (Osgood, 1943)
  • M. c. sanctaecruzae (Hollister, 1914)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     zasięg pierwotny

     populacje introdukowane

Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło nutria w Wikisłowniku

Nutria (Myocastor coypus) – gatunek gryzonia z rodziny nutriowatych (Myocastoridae), której jest jedynym przedstawicielem. W starszych systematykach rodzina nutriowatych jest włączana jako podrodzina Myocastorinae do rodziny kolczakowatych (Echimyidae)[5].

Gatunek inwazyjny[6].

Cechy[edytuj | edytuj kod]

Czaszka nutrii.
  • długość ciała 40–65 cm
  • długość ogona (pokrytego łuskami) 30–75 cm
  • pokrojem przypomina szczura
  • 4 palce kończyn tylnych spięte błoną
  • 4–5 par sutek przesuniętych na stronę grzbietową
  • ciało pokryte gęstym ciemnobrązowym lub szafirowym futrem
  • masa do 9 kg.
  • duża głowa z małymi uszami
  • dobrze pływa i nurkuje
  • posiada długie wąsy
  • z pyska wystają dość duże siekacze w kolorze pomarańczowym
  • mają charakterystyczny duży ogon
  • ich futro jest stosowane w wyrobach kuśnierskich a z mięsa można wyrabiać kabanosy[7]
  • ma dobry słuch, ale słaby wzrok

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

  • półwodny
  • roślinożerna
  • kopie nory w zarośniętych brzegach wód
  • ciąża (128–132 dni) 2 razy w roku
  • w każdym miocie rodzi się około 4-8 młodych
  • młode rodzą się prawie całkowicie sprawne
  • żyje (parami) do 24 lat
  • są one dojrzałe płciowo w wieku 6-7 miesięcy

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

W naturze występuje w Ameryce Południowej (środkowa Boliwia i południowa Brazylia). W Europie, Azji i Stanach Zjednoczonych zawleczona, hodowana jako cenne zwierzę futerkowe, choć ubocznie pozyskiwano także mięso oraz (lata 60-70 XX w.) ścięgna z ogona do wyrobu nici chirurgicznych. Hodowla nutrii w Polsce datuje się od 1926 roku, a od 1960 znane są dzikie populacje powstałe dzięki ucieczkom z hodowli (pierwsze w rejonie Milicza). Bardzo popularna na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych (produkowano ponad 3 mln skór[8]), zwłaszcza w województwach zachodnich i południowo-zachodnich.

Przypisy

  1. Myocastor coypus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Myocastor coypus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 12 grudnia 2009]
  3. Charles A. Woods, Luis Contreras, Gale Willner-Chapman, Howard P. Whidden. Myocastor coypus. „Mammalian Species”. 398, s. 1-8, 5 czerwca 1992. American Society of Mammologists. 
  4. Myocastor coypus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  5. Myocastorinae. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 12 grudnia 2009]
  6. ISSG Database: List of all species
  7. BN-88/8151-48 Wyroby garmażeryjne z nutrii
  8. NUTRIE – perspektywy hodowli Instytut Zootechniki PIB Wiadomości Zootechniczne, R. XLVIII (2010), 1: 39–45

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • L. Solski, 2008: Przewodnik Zoo Wrocław.