Obwód drohobycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Obwód drohobycki na mapie USRR

Obwód drohobycki - jednostka podziału administracyjnego ZSRR, utworzona 4 grudnia 1939 r. dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR[1] z części terytorium II Rzeczypospolitej zajętych przez Armię Czerwoną po kampanii wrześniowej (powołano wtedy 6 nowych obwodów w składzie USRR, znajdujących się na terenach południowo-wschodniej Polski zajętych przez ZSRR).

Zaraz po aneksji, 27 listopada 1939 teren podzielono na 10 ujezdów (powiatów): dobromilski, drohobycki, leski, mościski, przemyski, rudecki, samborski, stryjski, turczański i żydaczowski.

17 stycznia 1940 Prezydium Rady Najwyższej USRR wydało dekret o podziale na rejony zachodnich obwodów USRR. Obwód drohobycki został podzielony na 30 rejonów: birczański, borysławski, chodorowski, chyrowski, dobromilski, drohobycki, dublański, komarnowski, krukienicki, leski, ławoczniański (od grudnia 1940 sławski), medenicki, medycki, mikołajowski, mościski, podbuski, przemyski, rudecki, samborski, sądowowiszniański, skolski, starosamborski, stryjski, strzeliski, strzyłkowski, turczański, ustrzycki, wysocki (od grudnia 1940 boryński), żydaczowski, żurawieński i 5 miast na prawach rejonów: Borysław, Drohobycz, Przemyśl, Sambor, Stryj.

Obwód funkcjonował do agresji niemieckiej 22 czerwca 1941. Został odtworzony w sierpniu 1944, jednak w marcu 1945 przekazano Polsce rejony birczański, leski i większą część przemyskiego wraz z Przemyślem. W maju 1948 został przekazany Polsce również rejon medycki, a w 1951 wskutek wymiany terytoriów rejon ustrzycki.

21 maja 1959 obwód drohobycki został włączony do obwodu lwowskiego.

W momencie likwidacji liczył 19 rejonów i 5 miast na prawach rejonów: rejon boryński, dobromilski, drohobycki, żydaczowski, komarnowski, medenicki, mościski, rejon niżankowicki, mikołajowski, rudecki, samborski, skolski, sławski, starosamborski, strzyłkowski, stryjski, sądowowiszniański, turczański, chodorowski, Borysław, Drohobycz, Sambor, Stryj, Truskawiec.

Władze obwodu[edytuj | edytuj kod]

I sekretarze komitetu obwodowego partii[edytuj | edytuj kod]

  • Jakiw Tkacz (1939-1941)
  • Stepan Ołeksenko (1944-1946)
  • Iwan Horobeć (1947-195.)
  • Stepan Ołeksenko (1950-1952)
  • Dmytro Hapij (1952-1953)
  • Tymofij Żukow (1953-1954)
  • Dmytro Hapij (1954-1956)
  • Wołodymyr Drużynin (1956 - 1959)

Przewodniczący obwodowego Komitetu Wykonawczego partii[edytuj | edytuj kod]

  • Danyło Łeżenko (1939-1941 і 1944-1946)
  • Iwan Krawczuk (1946-1947)
  • Iwan Jaworśkyj (1947-1957)
  • Ilia Tarnawśkyj (1957 - 1959)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Указ Президиума Верховного Совета СССР от 4 декабря 1939 года об образовании Волынской, Дрогобычской, Львовской, Ровенской, Станиславской и Тарнопольской областей в составе Украинской ССР (Сборник законов СССР и указов Президиума Верховного Совета СССР. 1938 г. — июль 1956 г / под ред. к. ю. н. Мандельштам Ю. И. — Москва: Государственное издательство юридической литературы, 1956, s. 52)