Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych
Herb Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych
Państwo  Chiny
Rodzaj Unikameralny
Kierownictwo
Przewodniczący Zhang Dejiang
Struktura
Liczba członków 2987
Ostatnie wybory 2013
Siedziba
Siedziba Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych
Wielka Hala Ludowa, Pekin
Strona internetowa
Godło ChRL
Ten artykuł jest częścią serii
Ustrój i polityka Chińskiej Republiki Ludowej
Organy polityczne
Przewodniczący ChRL:
Xi Jinping
Wiceprzewodniczący ChRL:
Li Yuanchao
Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych:
Stały Komitet OZPL
Przewodniczący Stałego Komitetu OZPL: Zhang Dejiang
Rada Państwa:
Premier ChRL: Li Keqiang
Centralna Komisja Wojskowa
Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza
Najwyższy Sąd Ludowy
Przewodniczący: Zhou Qiang
Najwyższa Prokuratura Ludowa
Prokurator Generalny: Cao Jianming
Ludowa Polityczna Konferencja Konsultatywna Chin
System prawny
System prawny
Konstytucja
Podział administracyjny
Podział administracyjny
Partie polityczne
Komunistyczna Partia Chin
Chińskie partie demokratyczne

Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych (skrót. OZPL; chiń. upr.: 全国人民代表大会; chiń. trad.: 全國人民代表大會; pinyin: Quánguó Rénmín Dàibiǎo Dàhuì; w skrócie 人大, Réndà) – parlament Chińskiej Republiki Ludowej.

Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych zostało utworzone w 1954 roku[1].

Zgodnie z konstytucją ChRL stanowi najwyższy organ władzy państwowej. Działalność OZPL nie podlega kontroli żadnego innego organu. Powierzone mu jest nawet czuwanie nad przestrzeganiem postanowień konstytucji. De facto OZPL podlega jednak kontroli Stałego Komitetu Biura Politycznego KPCh.

Członkowie wybierani są na pięcioletnią kadencję w wyborach pośrednich w prowincjach, regionach autonomicznych i miastach wydzielonych, które w świetle ustawy powinny posiadać w OZPL "odpowiednią liczbę" reprezentantów. Liczba deputowanych nie została ustawowo określona, jednak zwyczajowo nie przekracza 3000. O podziale mandatów decyduje Stały Komitet OZPL. Nie dotyczy to jedynie deputowanych z Hongkongu i Makau. Ustawowo każdej z mniejszości narodowych przysługuje co najmniej 1 mandat.

Deputowani tworzą frakcje wedle regionów, w których zostali wybrani. Zasada ta nie dotyczy reprezentantów Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej.

Kadencja OZPL trwa 5 lat, jednak w nadzwyczajnych okolicznościach może być przedłużona decyzją 2/3 członków.

Członkom OZPL przysługuje immunitet materialny.

Sesje zwykłe OZPL odbywają się raz w roku. Odbywają się zazwyczaj wiosną i trwają około dwóch tygodni. Na wniosek Komitetu Stałego lub przynajmniej 1/5 deputowanych mogą odbyć się sesje nadzwyczajne.

Pomiędzy sesjami spotykają się wybierani przez Zgromadzenie członkowie Stałego Komitetu OZPL (w obecnej kadencji 161 osób[2]). Podobnie jak w OZPL, muszą się znajdować w nim reprezentanci mniejszości. Komitet Stały odpowiada przed OZPL i ma obowiązek składać mu sprawozdania ze swojej działalności. Komitet Stały zbiera się średnio co 2 miesiące.

Pracami OZPL kieruje prezydium, wybierane jednorazowo podczas każdej sesji.

W OZPL działa sześć stałych komisji: Mniejszości Narodowych; Prawna; Finansów i Gospodarki; Edukacji, Nauki, Kultury i Zdrowia; Spraw Zagranicznych; Chińskiej Diaspory. Mogą być powołane również dodatkowe komisje oraz komisje śledcze.

Kompetencje OZPL obejmują:

  • uchwalanie i zmianę konstytucji
  • ustawy z zakresu prawa karnego, cywilnego i innych
  • zatwierdzanie budżetu i planów rozwoju społeczno-gospodarczego
  • wybór i odwoływanie najwyższych osób w państwie
  • funkcje kontrolne
  • ustanawianie jednostek podziału administracyjnego i ich ustroju
  • podejmowanie decyzji o wojnie i pokoju

Kompetencje OZPL nie są do końca sprecyzowane (nie ma ono kontroli jedynie nad przewodniczącym ChRL), co stwarza pole do licznych sporów.

Siedzibą OZPL jest budynek Wielkiej Hali Ludowej na zachodniej ścianie Placu Tian’anmen w Pekinie.

Liczba deputowanych do OZPL[edytuj | edytuj kod]

Kadencja Lata Liczba deputowanych
I 1954-1959 1226[3]
II 1959-1964 1226[3]
III 1964-1975 3040[3]
IV 1975-1978 2885[3]
V 1978-1983 3497[3]
VI 1983-1988 2978[3]
VII 1988-1993 2978[3]
VIII 1993-1998 2978[3]
IX 1998-2003 2979[3]
X 2003-2008 2985[3]
XI 2008-2013 2987[3]
XII 2013-2018 2987[4]

Przypisy

  1. Wcześniej funkcję parlamentu pełniła Ludowa Polityczna Konferencja Konsultatywna Chin.
  2. 161人当选为第十二届全国人民代表大会常务委员会委员 (chiń.). chinadaily.com.cn, 2013-03-14. [dostęp 2013-03-14].
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 Jan Rowiński, Wojciech Jakóbiec, Parlament Chińskiej Republiki Ludowej, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2008, s. 54.
  4. 授权发布:中华人民共和国第十二届全国人民代表大会代表名单 (chiń.). news.xinhuanet.com, 2013-02-27. [dostęp 2013-03-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

J.Rowiński, W.Jakóbiec, System konstytucyjny Chińskiej Republiki Ludowej, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2006, ISBN 978-83-7059-766-5.