Ogniwo Volty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ogniwo Volty
Stos Volty

Ogniwo Volty – płytki: cynkowa i miedziana, zanurzone w wodnym roztworze kwasu siarkowego. Obwód zamknięty: (–) Zn | H2SO4 | Cu (+). Należy do jednych z najstarszych ogniw galwanicznych. Siła elektromotoryczna ogniwa wynosi około 0,76 V.

Zasada działania[edytuj | edytuj kod]

Kwas siarkowy w roztworze wodnym ulega dysocjacji elektrolitycznej:

H2SO4 + 2H2O ⇌ 2H3O+ + SO2−4.

Na elektrodzie cynkowej zachodzi utlenianie jej materiału do kationów Zn2+, które przechodzą do roztworu, gdzie przeciwjonami dla nich są aniony siarczanowe SO2−4, pochodzące z dysocjacji kwasu siarkowego. Na elektrodzie miedzianej zachodzi reakcja redukcji jonów hydroniowych do gazowego wodoru.

Sumarycznie procesy zachodzące na elektrodach sprowadzają się do:

  • anoda cynkowa (utlenianie): Zn → Zn2+ + 2e
  • katoda miedziana (redukcja): 2H3O+ + 2e → H2↑ + 2H2O

Obecne w roztworze jony siarczanowe spełniają jedynie rolę przeciwjonów dla jonów hydroniowych i cynkowych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]