Orientacja seksualna niezgodna z ego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Orientacja seksualna niezgodna z ego (egodystoniczna)
ICD-10 F66.1

Orientacja seksualna niezgodna z ego (egodystoniczna) – kontrowersyjne zaburzenie psychiczne wyróżniane jedynie w klasyfikacji ICD od 1992 r., gdzie "tożsamość płciowa lub preferencja seksualna nie jest przedmiotem wątpliwości, ale dana osoba chciałaby, by była ona (preferencja lub tożsamość) inna, a to z powodu dodatkowych zaburzeń psychologicznych lub zaburzeń zachowania"[1][2][3]. Często zaburzenie jest wynikiem niekorzystnych i nietolerancyjnych postaw w społeczeństwach lub też konfliktu pomiędzy popędami seksualnymi a systemem wierzeń[4].

Historia klasyfikacji[edytuj | edytuj kod]

ICD[edytuj | edytuj kod]

W 1948 roku została opublikowana szósta rewizja Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-6), która jako pierwsza zawierała klasyfikację zaburzeń psychicznych. ICD-6 zaliczała homoseksualizm do dewiacji seksualnych[5]. 17 maja 1990 roku Światowe Zgromadzenie Zdrowia podjęło decyzję o depatologizacji homoseksualizmu. W 2004 roku na pamiątkę tego wydarzenia 17 maja ustanowiono Międzynarodowym Dniem Przeciw Homofobii, który obecnie nazywa się Międzynarodowym Dniem Przeciw Homofobii i Transfobii[6].

W 1992 roku Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) usunęła homoseksualizm z dziesiątej rewizji Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-10), zastępując go orientacją seksualna niezgodną z ego (egodystoniczną) wraz z nową kategorią diagnostyczną F66 – zaburzeniami psychologicznymi i zaburzeniami zachowania związanymi z rozwojem i orientacją seksualną[2][7]. W klasyfikacji znalazła się też informacja, że: „orientacji seksualnej – samej w sobie – nie należy uważać za zaburzenie”[2].

W 2014 roku Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne i działająca w ramach WHO Grupa Robocza ds. Klasyfikacji Zaburzeń Seksualnych i Zdrowia Seksualnego zarekomendowały Światowej Organizacji Zdrowia usunięcie orientacji seksualnej niezgodnej z ego (egodystonicznej) wraz z całą kategorią diagnostyczną F66 z klasyfikacji ICD-11, której publikacja jest planowana na rok 2017[5][8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The ICD-10 Classification of Mental and Behavioural Disorders, WHO, 1992, s. 173.
  2. 2,0 2,1 2,2 Pużyński S, Wciórka J (red.): Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD-10: Opisy kliniczne i wskazówki diagnostyczne. Kraków–Warszawa: Uniwersyteckie Wydawnictwo Medyczne "Vesalius", Instytut Psychiatrii i Neurologii, 2000, s. 185. ISBN 83-85688-25-0.
  3. ICD-10 Version:2010. [dostęp 2014-11-22].
  4. Kar Nilamadhab, Kar Gopal Chandra: Comprehensive Textbook of Sexual Medicine. Jaypee Brothers Publishers, 2005, s. 178. ISBN 978-81-8061-405-7.
  5. 5,0 5,1 Cochran SD, et al. Proposed declassification of disease categories related to sexual orientation in the International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems (ICD-11). „Bulletin of the World Health Organization”. 92 (9), s. 672–9, 2014. DOI: 10.2471/BLT.14.135541. 
  6. American Psychological Association: International Day Against Homophobia & Transphobia (IDAHOT). [dostęp 2014–11–01].
  7. Drescher J. Queer Diagnoses: Parallels and Contrasts in the History of Homosexuality, Gender Variance, and the Diagnostic and Statistical Manual. „Archives of Sexual Behavior”. 39 (2), s. 427–60, 2010. DOI: 10.1007/s10508-009-9531-5. PMID: 19838785. [dostęp 2014–11–01]. 
  8. Keita GP: APA letter to the World Health Organization. American Psychological Association, 2014–05–17. [dostęp 2014–11–01].