Pałac biskupi w Ciążeniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac biskupi
Obiekt zabytkowy nr rej. 22/335 z 17.01.1949 [1]
fasada pałacu
fasada pałacu
Państwo  Polska
Miejscowość Ciążeń
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny rokoko
Architekt Józef Sacco
Rozpoczęcie budowy 1758
Ukończenie budowy 1768
Ważniejsze przebudowy 1810
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Pałac biskupi
Pałac biskupi
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac biskupi
Pałac biskupi
Ziemia 52°12′29,94″N 17°48′22,22″E/52,208317 17,806172
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Późnobarokowy pałac biskupi w Ciążeniu, gmina Lądek, powiat słupecki. Wpisany do rejestru zabytków KOBiDZ pod numerem 22/335 w dniu 17 stycznia 1949 roku [2]. Zbudowany został w latach 1758 - 1768 dla biskupa Teodora Czartoryskiego przez architekta Józefa Sacco i wykończony około 1810 w stylu rokokowym z inicjatywy biskupa Ignacego Raczyńskiego. Budynek trzykondygnacyjny, na parterze sześć pomieszczeń reprezentacyjnych o zbliżonej wielkości, bez centralnej dominanty w rodzaju salonu. Na parterze i na piętrze pomieszczenia w układzie dwutraktowym, amfiladowym. Na najwyższej, mieszkalnej kondygnacji pokoje połączone korytarzem. Budynek przykryty dachem mansardowym. Z zewnątrz parter wyodrębniony z bryły budynku poprzez silnie akcentowany gzyms, pseudoryzality z delikatnymi pilastrami wielkiego porządku. Kapitele pilastrów oraz przyczółki ryzalitów dekorowane rokokową sztukaterią. Pierwotny plan zakładał połączenie pałacu z oficynami za pomocą galerii na obu skrzydłach. Z powodu śmierci fundatora projekt ukończono tylko po stronie wschodniej.

W 1818 roku pałac przeszedł w ręce prywatne, do pułkownika Wacława Gutakowskiego.

W dwóch salonach na piętrze zachowały się rokokowe dekoracje stiukowe na plafonach i fasetach, o motywach architektonicznych, chińskich, ze scenami bukolicznymi i sielankowymi oraz ornamentami roślinnymi wykonane według projektów Francois de Cuvillie.

Pałac przejęty w 1969 przez poznański Uniwersytet. Obecnie w pałacu (parter) mieści się oddział Biblioteki Uniwersyteckiej w Poznaniu przechowujący największą w Polsce kolekcję druków masońskich (około 80 tys. woluminów), zgromadzonych w latach wojny przez hitlerowców a porzuconych w Środzie Śląskiej. Na dwóch wyższych kondygnacjach znajduje się dom pracy twórczej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu z zapleczem hotelowym.

Wokół pałacu rozpościera się mały zabytkowy park francuski, wpisany do rejestru zabytków KOBiDZ pod numerem 99 w dniu 28 maja 1968 roku[3]. przechodzący ku korytu Warty w park krajobrazowy o powierzchni 9,7 ha.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]