Pałanka wędrowna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pałanka wędrowna
Pseudocheirus peregrinus
(Boddaert, 1785)
Pałanka wędrowna
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada ssaki niższe
Nadrząd torbacze
Rząd dwuprzodozębowce
Rodzina pseudopałankowate
Rodzaj Pseudocheirus
Ogilby, 1837
Gatunek pałanka wędrowna
Podgatunki
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pałanka wędrowna (Pseudocheirus peregrinus) – torbacz z rodziny pseudopałankowatych. Jedyny przedstawiciel rodzaju Pseudocheirus Ogilby, 1837.

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Wzdłuż wschodniego wybrzeża Australii od Queenslandu, poprzez Nową Południową Walię i Wiktorię. Zamieszkuje również Tasmanię, wyspy Furneaux, Wyspę Kangura i południową-zachodnią część Australii Zachodniej.

Charakterystyka ogólna[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe dane
Długość ciała 30-35 cm
Długość ogona 30-35 cm
Masa ciała 700-1100 g
Dojrzałość płciowa w 365 dniu życia
Ciąża 28 dni
Liczba młodych
w miocie
2
Długość życia do 6 lat
(średnio 3 lata)

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Mały torbacz o brązowym futrze (na brzuchu szare). Głowa o dużych oczach i małych uszach z białą plamką z tyłu. Chwytny ogon z białym końcem (jest równy długości ciała). Dwa palce przednich łap są przeciwstawne trzem pozostałym.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Pałanka wędrowna jest zwierzęciem aktywnym nocą i prowadzącym nadrzewny tryb życia. Żyje w małych grupkach składających się z samca, kilku samic i młodych. Jest zwierzęciem terytorialnymi. W zależności od rejonu występowania buduje gniazda (wielkości piłki futbolowej) lub zamieszkuje dziuple w pniach i konarach. Rzadko schodzi na ziemię. Okres rozrodczy trwa od kwietnia do grudnia (najczęściej od maja do lipca). Zwykle samica wydaje na świat dwoje młodych (rzadko cztery), które wpełzają do torby i spędzają tam około 4 miesięcy (chociaż okres laktacji trwa 6 miesięcy). Dojrzałość płciową osiągają po ukończeniu pierwszego roku życia.

Pałanka wędrowna odżywia się liśćmi (głównie eukaliptusa), choć urozmaica to owocami i kwiatami. Pokarm trawiony jest w jelicie ślepym przez bakterie i wydalany w postaci papki, która jest ponownie zjadana (cekotrofia).

Pałanki żyją od 4 do 6 lat, w zależności od twardości spożywanego pokarmu powodującego starcie zębów.

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Jest uważana za szkodnika, z powodu okradania ogródków przydomowych. W Australii nazywana jest złodziejem róż.

Zagrożenie i ochrona[edytuj | edytuj kod]

W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów została zaliczona do kategorii niskiego ryzyka LC[1]. Zagrożeniem dla pałanek są domowe psy i koty.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Pseudocheirus peregrinus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Pseudocheirus peregrinus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 28 maja 2008]
  2. Paul Welsh: Pseudocheirus peregrinus (ang.). University of Michigan Museum of Zoology. [dostęp 28 maja 2008].
  3. E. Keller, prof. dr. J. H. Reiccholf, G. Steinbach, K. Zub (tłum. z niem.): Leksykon zwierząt: Ssaki cz.1.. Warszawa: Bertelsmann Media Sp. z.o.o., 2001, s. 33. ISBN 83-7227-610-2.