Pałanka wędrowna
| Pałanka wędrowna | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Szczep | ssaki niższe |
| Nadrząd | torbacze |
| Rząd | dwuprzodozębowce |
| Rodzina | pseudopałankowate |
| Rodzaj | Pseudocheirus Ogilby, 1837 |
| Gatunek | pałanka wędrowna |
| Nazwa systematyczna | |
| Pseudocheirus peregrinus | |
| (Boddaert, 1785) | |
| Podgatunki | |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1] | |
Pałanka wędrowna (Pseudocheirus peregrinus) – torbacz z rodziny pseudopałankowatych. Jedyny przedstawiciel rodzaju Pseudocheirus Ogilby, 1837.
Spis treści |
[edytuj] Występowanie i biotop
Wzdłuż wschodniego wybrzeża Australii od Queenslandu, poprzez Nową Południową Walię i Wiktorię. Zamieszkuje również Tasmanię, wyspy Furneaux, Wyspę Kangura i południową-zachodnią część Australii Zachodniej.
[edytuj] Charakterystyka ogólna
| Podstawowe dane | |
|---|---|
| Długość ciała | 30-35 cm |
| Długość ogona | 30-35 cm |
| Masa ciała | 700-1100 g |
| Dojrzałość płciowa | w 365 dniu życia |
| Ciąża | 28 dni |
| Liczba młodych w miocie |
2 |
| Długość życia | do 6 lat (średnio 3 lata) |
[edytuj] Wygląd
Mały torbacz o brązowym futrze (na brzuchu szare). Głowa o dużych oczach i małych uszach z białą plamką z tyłu. Chwytny ogon z białym końcem (jest równy długości ciała). Dwa palce przednich łap są przeciwstawne trzem pozostałym.
[edytuj] Tryb życia
Pałanka wędrowna jest zwierzęciem aktywnym nocą i prowadzącym nadrzewny tryb życia. Żyje w małych grupkach składających się z samca, kilku samic i młodych. Jest zwierzęciem terytorialnymi. W zależności od rejonu występowania buduje gniazda (wielkości piłki futbolowej) lub zamieszkuje dziuple w pniach i konarach. Rzadko schodzi na ziemię. Okres rozrodczy trwa od kwietnia do grudnia (najczęściej od maja do lipca). Zwykle samica wydaje na świat dwoje młodych (rzadko cztery), które wpełzają do torby i spędzają tam około 4 miesięcy (chociaż okres laktacji trwa 6 miesięcy). Dojrzałość płciową osiągają po ukończeniu pierwszego roku życia.
Pałanka wędrowna odżywia się liśćmi (głównie eukaliptusa), choć urozmaica to owocami i kwiatami. Pokarm trawiony jest w jelicie ślepym przez bakterie i wydalany w postaci papki, która jest ponownie zjadana (cekotrofia).
Pałanki żyją od 4 do 6 lat, w zależności od twardości spożywanego pokarmu powodującego starcie zębów.
[edytuj] Znaczenie
Jest uważana za szkodnika, z powodu okradania ogródków przydomowych. W Australii nazywana jest złodziejem róż.
[edytuj] Zagrożenie i ochrona
W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów została zaliczona do kategorii niskiego ryzyka LC[1]. Zagrożeniem dla pałanek są domowe psy i koty.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Pseudocheirus peregrinus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
[edytuj] Bibliografia
- Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Pseudocheirus peregrinus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 28 maja 2008]
- Paul Welsh: Pseudocheirus peregrinus (ang.). University of Michigan Museum of Zoology. [dostęp 28 maja 2008].
- E. Keller, prof. dr. J. H. Reiccholf, G. Steinbach, K. Zub (tłum. z niem.): Leksykon zwierząt: Ssaki cz.1.. Warszawa: Bertelsmann Media Sp. z.o.o., 2001, s. 33. ISBN 83-7227-610-2.