Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie
The State Ethnographical Museum in Warsaw
Siedziba muzeum
Siedziba muzeum
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Kredytowa 1
00-056 Warszawa
Data założenia 1888
Wielkość zbiorów 74 tysiące
Dyrektor dr Adam Czyżewski
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie
Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie
Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie
Ziemia 52°14′17,31″N 21°00′43,80″E/52,238142 21,012167Na mapach: 52°14′17,31″N 21°00′43,80″E/52,238142 21,012167
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa muzeum
Pałac na Młocinach - pierwsza powojenna siedziba
Fragment ekspozycji

Warszawskie Muzeum Etnograficzne – jedno z najstarszych muzeów tego typu w Polsce mieszczące się w Warszawie przy ulicy Kredytowej 1.

Muzeum powstało w 1888 roku i mieści około 74 tysiące obiektów eksponowanych na 6 wystawach stałych. Co roku organizowanych jest 12 wystaw czasowych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Muzeum Etnograficzne powstało z inicjatywy mecenasa J.M. Kamińskiego oraz Jana Karłowicza, którzy zainicjowali komitet organizacyjny. W roku 1888 powstała, przy Warszawskim Ogrodzie Zoologicznym, placówka gromadząca zbiory etnograficzne. W 1896 za sprawą Grona Miłośników Etnografii, zbiory zostały przeniesione do Muzeum Przemysłu i Rolnictwa, mającym swoją siedzibę przy Krakowskim Przedmieściu 66.

W 1921 roku pieczę nad zbiorami etnograficznymi przejął muzeolog i znawca etnografii Europy Eugeniusz Frankowski, który przekształcił placówkę w nowoczesne muzeum prowadzące działalność naukową i wystawienniczą. Zbiory muzealne liczące w 1922 roku 8954 eksponatów szybko powiększały się by w roku 1939 liczyły ok. 30 000. Zbiory podzielono na trzy podstawowe grupy: pochodzące z ówczesnych terenów Polski, w tym cenne stroje i tkaniny ludowe oraz kolekcja huculska licząca 3000 okazów; zbiory ze Słowiańszczyzny i zbiory z innych krajów stanowiące ponad 50 procent całości zasobów.

Wiele eksponatów pochodziły z prywatnych kolekcji polskich etnografów np. Leopolda Janikowskiego, Jana Kubarego, Bronisława Piłsudskiego, unikatowe zbiory indochińskie, pochodzące od Ignacego Zaremby Belakowicza oraz zbiory pochodzące z Chin, Japonii, Bliskiego Wschodu, Australii i innych rejonów świata.

Przed wojną Biblioteka Muzeum Etnograficznego należała do najbogatszych bibliotek etnograficznych w kraju. W wyniku wybuchu wojny i bombardowań Warszawy Muzeum uległo całkowitemu zniszczeniu, a zbiory zostały zniszczone lub zaginęły.

W 1946 roku rozpoczęły się prace organizacyjne wskrzeszenia muzeum. Pierwotnie występowała pod nazwą Muzeum Kultur Ludowych a jej tymczasową siedzibą był zabytkowy XVIII-wieczny pałac Brühla na Młocinach przy ul. Muzealnej.

W 1949 roku otworzono pierwszą wystawę w powojennej historii Muzeum. Ekspozycja nosiła nazwę "Polski strój ludowy". W 1959 roku Muzeum otrzymało nową siedzibę – zniszczony XIX-wieczny gmach Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, usytuowany u zbiegu ulic Kredytowej i Mazowieckiej. Jego odbudowę finansowaną z kredytów Ministerstwa Kultury i Sztuki zaplanowano na lata 1962-1972.

W dniu 15 grudnia 1973 roku nastąpiło uroczyste otwarcie Muzeum.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]