Henryk Marconi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Henryk Marconi
POL Henryk Marconi.jpg
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1792
Rzym
Data i miejsce śmierci 21 lutego 1863
Warszawa
Narodowość włoska
Dziedzina sztuki architektura
Styl klasycyzm
historyzm
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Grób Henryka Marconiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Henryk Marconi (ur. 7 stycznia 1792 w Rzymie, zm. 21 lutego 1863 w Warszawie) – polski architekt pochodzenia włoskiego, przedstawiciel klasycyzmu, jeden z najwybitniejszych polskich architektów pierwszej połowy XIX wieku.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Rysunek posągu symbolizującego teorię architektury, z zeszytu notatek z wykładów Henryka Marconiego

Kształcił się początkowo pod kierunkiem ojca, Leandra (1763-1837), następnie w latach 1806-1810 jednocześnie na uniwersytecie i Akademii Sztuki Pięknych w Bolonii. Od 1811 roku uczył rysunku w szkole średniej w Lugo. Do Polski został sprowadzony w 1822 r. przez generała Ludwika Michała Paca w celu ukończenia pałacu w Dowspudzie. Od 1827 zajmował stanowisko w Wydziale Przemysłu i Handlu Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych, Duchownych i Oświecenia Publicznego, a w latach 1851-1858 był profesorem w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. Po zamknięciu uczelni wykładał przez co najmniej 10 lat[1].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Poślubił córkę ogrodnika hr. Paca, Szkotkę Małgorzatę z Heitonów (1807-1884). Panna młoda była kalwinistką i niektóre ich dzieci wychowano na katolików, podczas gdy inne na kalwinistów. Razem byli rodzicami m.in.: Karola, Władysława, Leandra, Eleonory Kolberg (1832-1882), Jana (1845-1921), inżyniera, oraz Henryka (1842-1920), przemysłowca. Wnukiem Henryka i Małgorzaty był Bohdan.

Bratem Henryka był Ferrante.

Henryk Marconi został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim, podczas gdy jego żona, córka i synowie Henryk, Jan i Władysław na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie.

Ważniejsze dzieła[edytuj | edytuj kod]

Neorenesansowe[edytuj | edytuj kod]

H. Marconi, Hotel Europejski, 1855, odbudowany w latach 1949-1951
Sanatorium Marconi w Busku-Zdroju, 1835 r.
Pałac Paca w Dowspudzie, XIX w.

Klasycystyczne[edytuj | edytuj kod]

Neogotyckie[edytuj | edytuj kod]

Ruiny bramy neogotyckiej na polach morysińskich sąsiadujących z rezerwatem Morysin

Trudna do klasyfikacji architektonicznej jest zaprojektowana przez Henryka Marconiego Wielka Synagoga w Łomży.

Pisma[edytuj | edytuj kod]

  • O porządkach architektonicznych, Warszawa 1828, wyd. 2 1837
  • Saggio sugli ordini di architettura, Warszawa 1831
  • Zbiór projektów architektonicznych, Warszawa, 1838-42

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Łoza, Architekci i budowniczowie w Polsce, Warszawa 1954.
  • Aldona Bartczakowa, Pałac Paca, Warszawa 1973.
  • Katalog rysunków architektonicznych Henryka i Leandra Marconich w Archiwum Głównym Akt Dawnych, oprac. Tadeusz S. Jaroszewski, Andrzej Rottermund, Biblioteka Muzealnictwa i Ochrony Zabytków, seria A, tom 11, Warszawa 1977.
  • Tadeusz S. Jaroszewski, O siedzibach neogotyckich w Polsce, Warszawa 1981, ISBN 83-01-01758-9.
  • Tadeusz S. Jaroszewski, Henryk Marconi i neogotyk (uwagi), „Rocznik Białostocki”, t. 13, R. 1976, s. 451-471.
  • The Dictionary of Art, ed. Jane Turner, vol. 20, ISBN 1-884446-00-0.
  • Polski Słownik Biograficzny, t. XIX/1, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1974, s. 599-600.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons