Paciorki jednego różańca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Paciorki jednego różańca
Gatunek psychologiczny, obyczajowy
Rok produkcji 1979
Data premiery 24 marca 1980
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 106 min.
Reżyseria Kazimierz Kutz
Scenariusz Kazimierz Kutz
Główne role Augustyn Halotta, Marta Straszna, Ewa Wiśniewska, Franciszek Pieczka
Muzyka Wojciech Kilar
Zdjęcia Wiesław Zdort
Scenografia Andrzej Płocki
Kostiumy Barbara Ptak
Montaż Józef Bartczak
Produkcja Studio Filmowe KADR

Paciorki jednego różańca – polski film psychologiczny i obyczajowy z 1979 roku w reżyserii Kazimierza Kutza na podstawie noweli Tego domu już nie ma Albina Siekierskiego.

Twórcy filmu[edytuj | edytuj kod]

  • Scenariusz i reżyseria: Kazimierz Kutz
  • Produkcja: Studio Filmowe KADR
  • Zdjęcia: Wiesław Zdort
  • Muzyka: Wojciech Kilar
  • Montaż: Józef Bartczak

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1982: Kazimierz Kutz: Sao Paulo - II miejsce w plebiscycie publiczności
  • 1981: Kazimierz Kutz: Figuiera da Foz -Srebrny Medal
  • 1980: Augustyn Halotta: Łagów - Srebrne Grono
  • 1980: Marta Straszna: Łagów - Srebrne Grono

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film opowiada o sprzeciwie zasłużonego, emerytowanego górnika wobec akcji wyburzania osiedla domków górniczych i przesiedlaniu mieszkańców do postawionych w ich miejscu budynków z wielkiej płyty. Zdjęcia wykonano w kolonii domków górniczych na osiedlu Giszowiec, które wkrótce spotkał dokładnie taki sam los. Dlatego też film początkowo miał problemy z cenzurą.[1]

Przypisy

  1. Jan Lewandowski: 100 filmów polskich. Chorzów: Videograf II, 2004, s. 136. ISBN 83-7183-326-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]