Perła w koronie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Perła w koronie
Gatunek obyczajowy
Data premiery 27 stycznia 1972
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 111 min.
Reżyseria Kazimierz Kutz
Scenariusz Kazimierz Kutz
Główne role Łucja Kowolik, Olgierd Łukaszewicz, Jan Englert, Franciszek Pieczka
Muzyka Wojciech Kilar
Zdjęcia Stanisław Loth
Scenografia Bolesław Kamykowski
Kostiumy Barbara Ptak
Montaż Irena Choryńska
Produkcja Zespół Filmowy Wektor

Perła w koronie – polski film fabularny z 1971 roku w reżyserii Kazimierza Kutza - opowiada dzieje rodziny śląskiej na tle wydarzeń z połowy lat trzydziestych minionego stulecia. Jest kontynuacją filmu "Sól ziemi czarnej" poprzez udział tych samych bohaterów i tych samych aktorów.[1]

Twórcy filmu[edytuj | edytuj kod]

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu toczy się w sierpniu 1934 roku w polskiej (tj. wschodniej) części Górnego Śląska. Film powiada o strajku w fikcyjnej kopalni "Zygmunt". Młody górnik Jaś pracuje w kopalni, ma żonę i dwóch małych synów. Jaś wraca z szychty do domu. Czeka na niego kochająca żona Wichta i dwaj kilkuletni synkowie. Następnego dnia Jaś dowiaduje się, że kopalnia ma zostać zlikwidowana przez zalanie wodą. Dyrekcja zamierza zamknąć nierentowną kopalnię. Wybucha strajk. Rodziny pomagają strajkującym, choć kopalnię otacza kordon policji. Petycje do rządu pozostają bez odpowiedzi. Dyrekcja nie ustępuje. Górnicy ogłaszają strajk głodowy. Policja brutalnie rozpędza demonstrację. Zdeterminowani górnicy posyłają ostatnie żądanie: zalejcie kopalnię wraz z nami, my nie wyjedziemy. W końcu Dyrekcja podpisuje ugodę. Wynędzniali górnicy wyjeżdżają na powierzchnię. Wracają do swoich rodzin. Jest wśród nich i Jaś.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Film ukazuje bezrobotnych przepędzanych przez policję z biedaszybów. Krajobraz Śląska z hałdami, familokami; Z melancholią hałd, biedaszybów, podupadłych familoków i smrodem kominów fabrycznych. Górnikom przyświetla lampa gazowa pod ziemią nazywana karbidówką.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1972 - Kazimierz Kutz Łagów (Lubuskie Lato Filmowe)-Grand Prix "Złote Grono"
  • 1972 - Franciszek Pieczka Łagów (Lubuskie Lato Filmowe)-Nagroda za pierwszoplanową rolę męską
  • 1972 - Kazimierz Kutz Don Kichot (Nagroda PF DKF) przyznana podczas IV Lubuskiego Lata Filmowego w Łagowie
  • 1972 - Kazimierz Kutz Mediolan (MFF)-Złoty Globus
  • 1972 - Kazimierz Kutz Panama (MFF)-Wielka Nagroda
  • 1972 - Kazimierz Kutz Panama (MFF)-nagroda za reżyserię
  • 1973 - Kazimierz Kutz Antwerpia (Europejski Festiwal Młodego Filmu)-Nagroda "Mediorama"
  • 1973 - Kazimierz Kutz Bancenberge-I Nagroda

Przypisy

  1. Jan Lewandowski: 100 filmów polskich. Chorzów: Videograf II, 2004, s. 98. ISBN 83-7183-326-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]