Palma sabalowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Palma sabalowa
Sabal minor3.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd arekowce
Rodzina arekowate
Rodzaj Sabal
Nazwa systematyczna
Sabal minor (Jacq.) Pers.
Syn. pl. 1:399. 1805
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Owoce

Palma sabalowa (Sabal minor) – gatunek roślin, należący do rodziny arekowatych (palm). Pochodzi z Ameryki Północnej, gdzie na naturalnych stanowiskach rośnie w USA w stanach: Oklahoma, Alabama, Arkansas, Floryda, Georgia, Luizjana, Missisipi, Karolina Północna i Karolina Południowa[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Jest to krzaczasta palma o wysokości do 2 m i szerokości do 1 m. Ma bardzo krótki pęd, który zazwyczaj nie wyrasta ponad ziemię, lub tylko bardzo niewiele. Na jego szczycie wyrasta pióropusz liści. Są one sztywne, zielone lub niebieskozielone i podzielone na taśmowate listki. Drobne, białe kwiaty zebrane są w smukłe i wzniesione wiechy wystające powyżej liści. Powstają z nich drobne, czarne i błyszczące owoce.

Synonimy[2][edytuj | edytuj kod]

  1. Chamaerops louisiana Darby
  2. Corypha minor Jacq.
  3. Sabal adansonii Guers.
  4. Sabal glabra (Mill.) Sarg.
  5. Sabal louisiana (Darby) Bomhard

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

W krajach o cieplejszym klimacie palma ta jest uprawiana jako ogrodowa roślina ozdobna. Może też być w pojemnikach uprawiana na balkonach, w altanach, itp. W Polsce jest uprawiana jako roślina pokojowa, latem wystawiana na zewnątrz domu[3] .

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Latem najlepiej trzymać roślinę na zewnątrz domu (na balkonie, tarasie itp.) w miejscu osłoniętym od wiatru i lekko zacienionym[3]. Ziemia powinna być w doniczce stale wilgotna, ale nie może zalegać, gdyż powoduje to gnicie korzeni. Potrzebny jest drenaż na dnie doniczki. Przez lato należy nawozić niewielką dawką nawozów. Przez zimę roślina musi przebywać w jasnym, ogrzewanym pomieszczeniu. Rozmnaża się przez nasiona (ich kiełkowanie trwa długo)[3].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-15].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-25].
  3. 3,0 3,1 3,2 Angelika Throll: 650 roślin pokojowych. Warszawa: 2008. ISBN 978- 83-258-0031-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.