Papieska Rada ds. Środków Społecznego Przekazu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Papieska Rada ds. Środków Społecznego Przekazu (łac. Pontificium Consilium de Communicationibus Socialibus) jest jedną z dykasterii kurii rzymskiej działającej przy Stolicy Apostolskiej. Rada zajmuje się problemami związanymi ze środkami masowego przekazu: prasą, radiem, telewizją, internetem itp.

Od 2007 roku funkcję prefekta pełni arcybiskup Claudio Maria Celli.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 1948 Pius XII utworzył Papieską Komisję mającą zajmować się obserwowaniem oraz oceną moralną rozwijającego się kina. We wrześniu tego roku na mocy nowego statutu komisja otrzymała nową nazwę ds. Kinematografii religijnej i dydaktycznej. W 1952 ponownie zmieniono statut komisji i uzyskała ona nazwę: Komisji ds. Kinematografii. W 1959 Jan XXIII erygował Filmotekę Watykańską, która miała podlegać tej komisji. Podczas Soboru Paweł VI na mocy motu proprio "In fructibus Multis" utworzył Papieską Komisję ds. Środków Społecznego Przekazu. Papież Jan Paweł II w 1988 po reformie Kurii Rzymskiej na mocy konstytucji Pastor Bonus podniósł komisję do rangi Papieskiej Rady i nadał jej obecną nazwę.

Poprzedni przewodniczący Rady[edytuj | edytuj kod]

Obecny zarząd Rady[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

W 1995 r., z okazji 100-lecia kina Rada opracowała Watykańską listę 45 filmów. Jest to lista "ważnych i wartościowych filmów fabularnych" zgrupowanych w trzech kategoriach: filmy o walorach religijnych, moralnych lub artystycznych. W każdej kategorii znalazło się 15 filmów. Jednocześnie podkreślono, że wybór filmów ma charakter subiektywny.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]