John Patrick Foley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
John Patrick Foley
kardynał diakon
Herb John Patrick Foley Ad maiorem Dei gloriam
Na większą chwałę Bożą
Kraj działania  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 11 listopada 1935
Darby
Data i miejsce śmierci 11 grudnia 2011
Filadelfia
Wielki mistrz Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie
Okres sprawowania 2007-2011
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 23 września 1961
Prezbiterat 19 maja 1962
Nominacja biskupia 5 kwietnia 1984
Sakra biskupia 8 maja 1984
Kreacja kardynalska 24 listopada 2007
Benedykt XVI
Kościół tytularny San Sebastiano al Palatino
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 8 maja 1984
Konsekrator John Krol
Współkonsekratorzy Martin Lohmuller
Thomas Jerome Welsh

John Patrick Foley (ur. 11 listopada 1935 w Darby, Pensylwania, zm. 11 grudnia 2011 w Filadelfii) – duchowny katolicki, kardynał, były wielki mistrz Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie, były przewodniczący Papieskiej Rady ds. Środków Społecznego Przekazu[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W St. Joseph’s University w Filadelfii uzyskał bakalaureat z historii w 1957, a w St. Charles Borromeo Seminary w Overbrook (Filadelfia) dyplom z filozofii w 1958. Po otrzymaniu święceń kapłańskich 19 maja 1962 z rąk arcybiskupa Johna J. Krola w katedrze Świętych Piotra i Pawła w Filadelfii, został wikarym w kościele Najświętszego Serca w Manoa, Havertown. W 1963 został redaktorem filadelfijskiego pisma „Catholic Standard and Times”. Wyjechał na studia do Rzymu i nadal pracował dla tej gazety jako korespondent w czasie Soboru Watykańskiego II. W 1964 uzyskał licencjat z filozofii, a rok później doktorat na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu (Angelicum) w Rzymie, na podstawie pracy naukowej Natural Law, Natural Right and the Warren Court. W 1967 został ponownie redaktorem pisma „Catholic Standard and Times” i jednocześnie wykładowcą filozofii w St. Charles Borromeo Seminary. Współpracował w realizacji programów katolickich w radiu i telewizji. W 1970 został redaktorem naczelnym „Catholic Standard and Times” i pełnił tę funkcję aż do 1984.

5 kwietnia 1984 Jan Paweł II mianował go przewodniczącym Papieskiej Komisji (obecnie Rady) ds. Środków Społecznego Przekazu, podnosząc go do godności arcybiskupa tytularnego Neapoli di Proconsolare. Święcenia biskupie przyjął z rąk kardynała Krola w katedrze w Filadelfii 8 maja 1984. W latach 1984–1989 był przewodniczącym Rady Administracyjnej Watykańskiego Ośrodka Telewizyjnego. Był odpowiedzialny za Filmotekę Watykańską.

27 czerwca 2007 Benedykt XVI mianował go pro-wielkim mistrzem Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie.

Na konsystorzu, z nominacji Benedykta XVI, 24 listopada 2007 został włączony do grona kardynałów diakonów San Sebastiano al Palatino.

Otrzymał wiele odznaczeń, m.in. kilka doktoratów honoris causa uniwersytetów amerykańskich, a także nagród dziennikarskich.

8 lutego złożył na ręce papieża rezygnację z pełnionego stanowiska. 12 lutego 2011 powrócił jako rezydent do archidiecezji Filadelfii. 29 sierpnia 2011 papież przyjął jego rezygnację. Jego następcą został arcybiskup Edwin O'Brien[2].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Johannes Dyba
Template-Bishop.svg Biskup tytularny Neapolis in Proconsulari
1984-2007
Template-Bishop.svg Następca
Ludger Schepers
Poprzednik
Andrzej Maria Deskur
Emblem of the Papacy SE.svg Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Środków Społecznego Przekazu
1984-2007
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Claudio Maria Celli
Poprzednik
Carlo Furno
Croix de l Ordre du Saint-Sepulcre.svg Wielki mistrz
Zakonu Kanoników Regularnych Stróżów Świętego Grobu Jerozolimskiego

2007-2011
Croix de l Ordre du Saint-Sepulcre.svg Następca
Edwin O'Brien