Papieski Instytut Biblijny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Papieski Instytut Biblijny, Biblicum (Pontificio Istituto Biblico) – katolicki instytut naukowy o prawach szkoły wyższej, prowadzony przez jezuitów, mający swą siedzibę w Rzymie i podległy kanonicznie bezpośrednio Stolicy Apostolskiej. Od samego początku Instytut prowadzony jest przez jezuitów.

Instytut został powołany do istnienia 7 maja 1909 przez papieża Piusa X jako centrum zaawansowanych badań nad Pismem Świętym. Biblia jako przedmiot badań podlega, zgodnie z wolą założyciela, analizie i badaniom opartym o najnowsze i najbardziej efektywne możliwości nauki. Instytut dzieli się na 2 wydziały: biblijny i orientalistyczny. Badania prowadzone przez Instytut dotyczą wszystkich dziedzin biblistyki, czyli m.in. egzegezy, hermeneutyki, analizie krytycznej tekstu, itp. Instytut wydaje własne serie czasopism naukowych.

Początkowo PIB przygotowywał uczniów do egzaminu w Papieskiej Komisji Biblijnej. Listem Apostolskim Cum Biblia Sacra 15 sierpnia 1916 papież Benedykt XV nadał uprawnienia do nadawania stopnia naukowego licencjatu w imieniu PCB. Poprzez motu proprio Quod maxime z dnia 30 września 1928, Pius XI powierzył PIB naukową niezależność od PCB, umożliwiając Instytutowi nadawanie stopnia doktora.

Od 1928 roku Instytut jest stowarzyszony z Papieskim Uniwersytetem Gregoriańskim i Papieskim Instytutem Orientalistycznym.

Rektorzy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]