Parafia św. Michała Archanioła w Michałkowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parafia św. Michała Archanioła
Kościół parafialny
Kościół parafialny
Siedziba Siemianowice Śląskie
Adres ul. Kościelna 1
41-103 Siemianowice Śląskie 3 - Michałkowice
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Archidiecezja katowicka
Dekanat dekanat Siemianowice Śląskie
Proboszcz ks. Eugeniusz Kurpas
Wspomnienie liturgiczne Ostatnia niedziela września
Położenie na mapie Siemianowic Śląskich
Mapa lokalizacyjna Siemianowic Śląskich
Parafia św. Michała Archanioła
Parafia św. Michała Archanioła
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia św. Michała Archanioła
Parafia św. Michała Archanioła
Ziemia 50°19′06,2″N 19°00′10,5″E/50,318389 19,002917
Strona internetowa

Parafia św. Michała Archanioła w Michałkowicach - katolicka parafia w dekanacie siemianowickim. Została utworzona w XIII wieku. Z tej parafii pochodzi biskup Czesław Domin.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Parafia św. Michała Archanioła powstała według przypuszczeń w latach 1290-1310 na terenie wsi Michałkowice i jest jedną z najstarszych parafii w Kasztelanii Bytomskiej. Pierwsze potwierdzone wzmianki o parafii odnotowane w kolektoriach świętopietrza i dziesięcinach papieskich pochodzą z lat: 1325, 1328 i okresu między 1336 a 1357. Według dokumentów kolektora papieskiego Andrzeja z Verolo w 1326, wieś Michałkowice i budynek kościoła zostały opuszczone. W źródłach z lat 1363 - 1374 budynek kościoła uległ prawdopodobnie zniszczeniu. 14 lutego 1402 roku powstał nowy drewniany kościół ufundowany przez Macieja Wrochlika z Bytkowa. Ważną datą w historii parafii było powstanie pierwszej w okolicy przykościelnej szkoły w 1421. Najstarszy opis kościoła pochodzi z roku 1598 i został sporządzony przez ks. Krzysztofa Kazimierskiego. Wokół ówczesnego kościoła znajdowały się zabudowania gospodarcze, ogrody i plebania. W 1786 roku rozpoczęto rozbiórkę starego budynku kościoła i budowę nowego murowanego w stylu późnobarokowym. Patronami budowy byli: Antonii Rheinbaben, Lazarus Henckel von Donnersmarck, Johann Nepomucen von Kloch, Józef Mikusz i ks. proboszcz Wojciech Pawlikowski. 21 października 1787 poświęcono nowy kościół. Był on skromny na planie czworoboku i mieścił jedynie 600 osób. W 1829 roku dobudowano wieżę, a 1858 boczne skrzydła, kryptę i kaplicę. Dzięki przebudową świątynia mieściła ponad dwa razy więcej wiernych. Mimo to, kościół z biegiem lat stawał się zbyt mały dla zwiększającej się ilości mieszkańców okolicznych terenów, co było spowodowane rozwojem przemysłu. Budowę nowej fary rozpoczęto 1 października 1902 według projektu wybitnego architekta Ludwiga Schneidera. Kamień węgielny poświęcono 26 kwietnia 1903. Kosztującą około 200 tysięcy marek budowę ukończono w 1904 roku. Postawiona wówczas świątynia istnieje dotychczas. 2 czerwca 1910 roku kardynał wybudowano plebanię i szpital dla starców "Maximilianeum", czyli obecny Dom Pomocy Społecznej i CARITAS. W 1926 na zlecenie ks. Brandysa malarz Kowalewski z Katowic odnowił kościelną polichromię. Ustawiono wówczas ołtarz św. Rodziny oraz figury św. Józefa, św. Franciszka z Asyżu, św. Antoniego, Najświętszej Marii Panny Niepokalanie Poczętej i krucyfiks, który był dziełem rzeźbiarza Folka z Pawłowic. W 1973 roku świątynia otrzymała wystrój, zgodny z wymogami Soboru Watykańskiego zaprojektowanego przez inż. arch. Krystiana Laskego z Katowic. Zdecydowano się na zniszczenie wspaniałej polichromii i malowideł. Ołtarz został przesunięty bliżej na przód, a metalowa płaskorzeźba św. Michała Archanioła na tle betonowych słupów stała się głównym elem. Przez ostatnie kilkanaście lat kościół przechodził szereg remontów i restauracji. Zamontowano ogrzewanie podłogowe i kanalizację, wymieniona cały dach wraz z remontem wieży, położona nową granitową posadzkę i przemalowano wnętrze.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]