Park Ujazdowski w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
park Ujazdowski
Obiekt zabytkowy nr rej. 168/3 z 1 lipca 1965
Park Ujazdowski
Park Ujazdowski
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Dzielnica Śródmieście
Powierzchnia 5,7 ha
Data założenia 1893
Projektant Franciszek Szanior
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
park Ujazdowski
park Ujazdowski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
park Ujazdowski
park Ujazdowski
Ziemia 52°13′19″N 21°01′32″E/52,221944 21,025556Na mapach: 52°13′19″N 21°01′32″E/52,221944 21,025556
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Park Ujazdowski w Warszawiepark miejski w Warszawie, znajduje się pomiędzy Trasą Łazienkowską a ulicą Piękną. Powstał w 1893 r. według projektu inż. Franciszka Szaniora. Atrakcjami parku są: staw według projektu Williama Heerleina Lindleya oraz wodospad według planów Alfonsa Grotowskiego. Otwarcie parku odbyło się 10 sierpnia 1896. Został wpisany do rejestru zabytków w 1965. W latach 2000–2002 przeprowadzono rewaloryzację parku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XIII wieku obok wąwozu na południowej skarpie znajdował się gródek zwany Jazdowem (Ujazdowem), zniszczony podczas wojen w roku 1262 i 1281. Po odbudowie istniał tu dwór myśliwski.

W roku 1516 rezydowała w nim Anna z Radziwiłłów. Na zlecenie królowej Bony w roku 1553 dobudowano dworek wraz z ogrodem włoskim. Został on zniszczony podczas potopu szwedzkiego w latach 1655-1657. W 1668 r. zniszczony Ujazdów został przejęty przez Teodora Denhoffa, który przekazał go następnie marszałkowi wielkiemu koronnemu Stanisławowi Lubomirskiemu. W 1699 r. Ujazdów powrócił do świetności. Staraniem Komitetu Plantacyjnego powstał tam park według projektu F. Szaniora ze stawem zaprojektowanym przez W. H. Lindleya. Roboty związane z tą inwestycją trwały wiele lat. Prowadził je Polikarp Boratyński, późniejszy kierownik parku. Otwarcie miało miejsce 10 sierpnia 1896 r. W parku zostały wzniesione takie rzeźby jak:

Wiosną 1944 zakazano wstępu do parku dla ludności polskiej[1].

W roku 1975 park został przebudowany według projektu Piotra Biegańskiego, a jego powierzchnia wynosi obecnie 5,7 ha.

Waga[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się w parku Ujazdowskim w pobliżu bramy od ulicy Pięknej. Jest to dość duży, wybity skórą i wypunktowany mosiężnymi gwoździami fotel. Ustawiono go w środku zielonej budki, pod gałęziami starego drzewa. Waga przetrwała dwie wojny światowe, oblężenie Warszawy i powstanie. Skala na stalowym ramieniu instrumentu sięga 149 kilogramów i 99 dekagramów.

Pomnik Ignacego Jana Paderewskiego[edytuj | edytuj kod]

Pomnik wykonany został przez Michała Kamieńskiego. Pomnik uzyskali następnie Władysław Gajkowski oraz Jan Wedel. Później został on ofiarowany przez nich Warszawie z ich rąk. Przetrwał II wojnę światową, będąc pod opieką woźniców cmentarnych, ojca i syna Piecyków, na Cmentarzu Bródno. Pomnik, choć jest już trochę zniszczony jest pamiątką miłości Polaków do kultury narodowej i chęci zachowania dzieł sztuki.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tomasz Szarota: Okupowanej Warszawy dzień powszedni. Warszawa: Czytelnik, 2010, s. 38. ISBN 978-83-07-03239-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Gajewski: Urządzenia komunalne Warszawy Państwowy Instytut Wydawniczy, 1979
  • Waga. Do Badaekera dodatek nadzwyczajny Stolica 1961 nr. 29-30

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]