Ulica Piękna w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Piękna
Śródmieście Południowe
Piekna Street in Warsaw 2009 (3).JPG
Przebieg
Ikona ulica.svg 0 m ul. Myśliwiecka
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 148 m ul. Jazdów/ ul. Wiejska
Ikona ulica z prawej.svg 243 m ul. Johna Lenona
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 407 m al. Ujazdowskie
Ikona ulica z prawej.svg 604 m ul. Armanda Călinescu
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 650 m ul. Mokotowska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 686 m ul. Krucza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 963 m ul. Marszałkowska
Ikona ulica przerwana.svg Marszałkowska Dzielnica Mieszkaniowa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 1 185 m ul. Poznańska
Ikona ulica początek T.svg 1 425 m ul. Koszykowa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Piękna
ulica Piękna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Piękna
ulica Piękna
Ziemia 52°13′24,5″N 21°01′05,9″E/52,223472 21,018306Na mapach: 52°13′24,5″N 21°01′05,9″E/52,223472 21,018306
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Ulica Piękna podczas Powstania Warszawskiego

Ulica Piękna – jedna z ulic warszawskiego Śródmieścia.

Ulica Piękna rozpoczyna się od skrzyżowania ulic Wiejskiej i Jazdów. Następnie biegnie na zachód, przecinając ulicę Johna Lennona, a dalej Aleje Ujazdowskie oraz ulice Mokotowską i Kruczą. Dochodzi do pl. Konstytucji. W tym miejscu następuje przerwa w ciągłości ulicy Pięknej. Ponownie rozpoczyna ona bieg kilkanaście metrów za placem Konstytucji i wpada w ulicę Koszykową na skrzyżowaniu tej ostatniej z ulicą Emilii Plater.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dawna droga narolna. Budowę ulicy Pięknej datuje się na końcowe dekady XVIII wieku. Na początku ulica nosiła nazwę Bazyliańskiej, ale w 1770 zmieniono ją na Piękną. Nazwa oddawała ówczesny wygląd ulicy, która została obsadzona drzewami i stanowiła element założenia ujazdowskiego[1].

W 1930 nazwa ulicy została zmieniona na Piusa XI. Pius XI, a właściwie Achille Ratti, w kwietniu 1918 został mianowany przez papieża Benedykta XV wizytatorem apostolskim w Polsce. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został nuncjuszem apostolskim. Podczas bitwy warszawskiej 1920 pozostał w Warszawie jako jeden z dwóch (obok przedstawiciela Turcji) przedstawicieli dyplomatycznych obcego państwa. Władze okupacyjne Warszawy podczas II wojny światowej dokonały korekty w nazwie trasy, tak że przybrała ona nazwę Piusstrasse (Piusa). Po wojnie znów przywrócono przedwojenną nazwę Pięknej na Piusa XI. Jednak papieski patronat nie odpowiadał komunistycznym władzom Polski, dlatego uchwałą Stołecznej Rady Narodowej z dnia 26 marca 1949 przywrócono nazwę ulicy Pięknej, aktualną do dnia dzisiejszego.

Ulicą tą jeździły kiedyś trolejbusy. W latach 1946-1972 przebiegało tędy kilka linii trolejbusowych. Regularną komunikację autobusową wprowadzono na ulicy Pięknej dopiero 14 stycznia 1953.

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Otoczenie[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 172. ISBN 978-83-62189-08-3.
  2. Stanisław Ciepłowski: Napisy pamiątkowe w Warszawie XVII-XX w.. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 170. ISBN 83-01-06109-X.
  3. Schron uratowany. W: Muzeum Powstania Warszawskiego [on-line]. 1944.pl, 10.08.2004. [dostęp 2014-09-05].