Pas Goulda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pas Goulda – pierścień gwiazd złożony z gwiazd typów widmowych O i B znajdujący się w otoczeniu kilkuset parseków od Ziemi. Pas ten jest znany już od XIX wieku. Nachylenie Pasa Goulda względem płaszczyzny dysku Drogi Mlecznej wynosi około 20°. Takiego nachylenia nie wykazują gwiazdy późniejszych typów widmowych. Pas Goulda w Galaktyce ciągle stanowi zagadkę dla astronomów. Być może w jej rozwiązaniu pomoże misja kosmiczna Gaia.

Nazwa tego pierścienia gwiazd pochodzi od Benjamina Goulda, który zidentyfikował go w 1879 roku.

Według nowej teorii Pas Goulda uformował się około 30 milionów lat temu, kiedy bąbel ciemnej materii zderzył się z obłokiem molekularnym w naszym regionie.

Są też dowody na istnienie podobnych pasów Goulda w sąsiednich galaktykach[1][2]. W 2001 hiszpański astronom Fernando Camerón przeanalizował dane z teleskopu VLT dotyczące galaktyki M83, odległej od Słońca o około 12 milionów lat świetlnych. W dysku tej galaktyki znajduje się struktura wyraźnie oddzielona od ramienia spiralnego, mająca rozmiar kilkuset parseków i złożona z kilkudziesięciu punktowych źródeł. Astronom sugeruje, że może to być odpowiednik pasa Goulda. Również w 2001 zespół astronomów Serona Larsena zbadał strukturę w odległej o 21 milionów lat świetlnych galaktyce NGC 6946. Naukowcy znaleźli w niej strukturę, która również może być odpowiednikiem pasa Goulda.

Wiele gwiazd należących do pasa Goulda można zobaczyć na niebie gołym okiem. Są to między innymi obiekty w gwiazdozbiorach Oriona i Perseusza[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. "Orion's dark secret: Violence shaped the night sky", New Scientist, 21 Nov. 2009, pp. 42-5.
  2. Kenji Bekki. Dark impact and galactic star formation: origin of the Gould belt. „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society: Letters”. 398 (1), s. L36–L40, 2009. doi:10.1111/j.1745-3933.2009.00702.x. Bibcode2009MNRAS.398L..36B. 
  3. Krzysztof Czart: Kosmos. Pas Goulda. Poznań: Oxford Educational Sp. z o.o., 2011, s. 3-7. ISBN 978-83-252-1251-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]