Gwiazdozbiór Perseusza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Perseusz
Perseusz
Nazwa łacińska Perseus
Dopełniacz łaciński Persei
Skrót nazwy łacińskiej Per
Dane obserwacyjne (J2000)
Rektascensja 3 h 30 m
Deklinacja +45°
Charakterystyka
Powierzchnia 615 stopni kw.
Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 5
Najjaśniejsza gwiazda Mirfak (1,79m)
Gwiazdozbiory sąsiadujące
Roje meteorów
Widoczny na szerokościach geograficznych
pomiędzy 45° S a 90° N.

Perseusz (łac. Perseus, dop. Persei, skrót Per) – gwiazdozbiór nieba północnego, 24. co do wielkości, najlepiej widoczny w szerokości geograficznej Polski podczas okresu jesiennego. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 90. Jest to jeden z 48 gwiazdozbiorów opisanych przez Ptolemeusza i jednocześnie jedna z 88 oficjalnych, współczesnych konstelacji.

Wyobrażany jako postać rycerza z mieczem w jednej ręce a głową Meduzy w drugiej. Gwiazdozbiory mitologicznie z nim powiązane to również Andromeda, Kasjopeja, Cefeusz, Pegaz oraz Wieloryb.

Swoim kształtem gwiazdozbiór przypomina grecką literę π (pi). Przebiega przez niego pas Drogi Mlecznej. Gołym okiem można dostrzec ok. 90 gwiazd, w tym najjaśniejsze: MirfakPersei, także znany jako Algenib) oraz AlgolPersei).

W obrębie tego gwiazdozbioru leży radiant jednego z najaktywniejszych rojów meteorówPerseidów – zwanych Łzami Świętego Wawrzyńca, gdyż jego występowanie jest najsilniejsze właśnie w okolicach dnia tego świętego (10 sierpnia). Faktyczny szczyt roju ma miejsce 12 sierpnia, a częstotliwość obserwowanych zjawisk może dochodzić do ok. 90 w ciągu godziny.

Mitologia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa pochodzi od imienia mitologicznego młodzieńca Perseusza, syna Zeusa i Danae, wysłanego na niechybną śmierć, po głowę Meduzy, najmłodszej z gorgon, której wzrok zamieniał wszystkich w kamień. Perseusz za pomocą miecza Hermesa i tarczy Ateny pokonał jednak potwora, w drodze powrotnej wykorzystując jej odciętą głowę do uśmiercenia morskiego potwora Ketosa, by uchronić od śmierci etiopską księżniczkę Andromedę.

Algol[edytuj | edytuj kod]

Znane już w starożytności nietypowe zachowanie gwiazdy β Persei, skąd wywodzi się jej nazwa Algol, czyli Diabeł, zostało wyjaśnione w 1782 roku przez Johna Goodricke. Algol jest typowym przedstawicielem gwiazd zmiennych zaćmieniowych, złożonych z jasnego białego karła oraz chłodniejszego podolbrzyma, w których obserwuje się okresowe osłabienie jasności[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
Zobacz hasło Perseusz w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Tablice astronomiczne. Bielsko-Biała: PPU „PARK”, 2002, s. 141. ISBN 83-7266-156-1.