Patty Pravo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Patty Pravo
Patty Pravo in concerto.jpg
Imię i nazwisko Nicoletta Strambelli
Pseudonim Patty Pravo
Data i miejsce urodzenia 9 kwietnia 1948[1]
Wenecja, Włochy
Pochodzenie  Włochy
Gatunek pop
Zawód piosenkarka, prezenterka telewizyjna
Aktywność od 1966
Wytwórnia płytowa Sony BMG
Strona internetowa

Patty Pravo (właśc. Nicoletta Strambelli) - włoska piosenkarka pop, urodzona w Wenecji w 1948 roku. Czas największej popularności wokalistki przypada na drugą połowę lat 60. i lata 70. XX wieku. Do jej największych przebojów zalicza się utwory "La bambola", "Pazza idea" i "Pensiero stupendo".

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Mając 15 lat opuściła rodzinny dom i zamieszkała w Londynie. Następnie przeprowadziła się do Rzymu. Tam zaczęła pracować jako piosenkarka w klubie nocnym o nazwie Piper Club. W 1966 roku nagrała pierwszą piosenkę, "Ragazzo triste" ("Smutny chłopak"), spotkała się z dużą popularnością. Debiutancka płyta Patty ukazała się w 1968 roku i odniosła duży sukces, do którego przyczynił się jej pierwszy wielki przebój, "La bambola" ("Lalka"). Następne lata przyniosły kolejne przebojowe single, m.in. "Il paradiso" ("Raj", 1969) i "Pazza idea" ("Szalony pomysł", 1973).

Piosenkarka występowała także programach rozrywkowych, a w latach 70. prowadziła swój własny program pt. Bravo Pravo emitowany we francuskiej telewizji. W 1978 wystąpiła we włoskim programie Stryx u boku Amandy Lear i Grace Jones. Nosiła tam egzotyczne kostiumy, które jednocześnie prowokowały i wywoływały zachwyt. W programie tym wykonywała piosenki z albumu Miss Italia, który zawierał także duży przebój "Pensiero stupendo" ("Wspaniała myśl").

W latach 80. artystka wyjechała do Stanów Zjednoczonych, odkładając nieco na bok karierę muzyczną. Żaden z wydanych przez nią wówczas albumów nie podbił list przebojów. W 1984 roku Pravo występowała w kolejnym włoskim programie rozrywkowym, Premiatissima. W 1992 roku została aresztowana za posiadanie narkotyków[2]. Dwa lata później wyjechała do Chin, gdzie wystąpiła przed ogromną, ponad miliardową publicznością. Tam też nagrała swój album Ideogrammi. Wyrafinowana w brzmieniu płyta spotkała się z uznaniem.

Koncertowy album Bye Bye Patty z 1997 roku był pierwszym od niemal dwudziestu lat, który trafił do pierwszej dziesiątki włsokiej listy sprzedaży. Kolejne wydane przez nią płyty, m.in. Una donna da sognare (2000) i Radio Station (2002) także osiągnęły wysoką sprzedaż. W 2007 roku nagrała album Spero che ti piaccia ... pour toi, będący hołdem dla Dalidy.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Włochy[3][4]
1968 Patty Pravo 1
1969 Concerto per Patty 5
1970 Patty Pravo 7
1971 Bravo Pravo 12
Di vero in fondo 7
Per aver visto un uomo piangere e soffrire Dio si trasformò in musica e poesia 17
1972 Sì... incoerenza 12
1973 Pazza idea 1
1974 Mai una signora 1
1975 Incontro 4
1976 Tanto 9
Patty Pravo
1978 Miss Italia 8
1979 Munich Album 22
1982 Cerchi 24
1984 Occulte persuasioni
1987 Pigramente signora
1989 Oltre l'Eden...
1990 Pazza idea eccetera eccetera...
1994 Ideogrammi
1997 Bye Bye Patty 5
1998 Notti, guai e libertà 7
2000 Una donna da sognare 6
2001 Patty Live '99
2002 Radio Station 9
2004 Nic-Unic 14
2007 Spero che ti piaccia ... pour toi 46
2009 Live Arena di Verona - Sold Out 14

Przypisy

  1. Patty Pravo (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2011-02-06].
  2. Patty Pravo (ang.). www.europopmusic.eu. [dostęp 2009-10-14].
  3. Top Annuali Album (wł.). www.hitparadeitalia.it. [dostęp 2009-10-13].
  4. Patty Pravo (ang.). acharts.us. [dostęp 2011-02-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]