Vangelis
| Vangelis | |
Vangelis na premierze filmu El Greco, 2007 |
|
| Imię i nazwisko | Ewangelos Odiseas Papatanasiu |
| Data i miejsce urodzenia | 29 marca 1943 |
| Instrument | pianino, syntezator, instrument klawiszowy, organy Hammonda, gitara basowa, perkusja |
| Gatunek | muzyka instrumentalna, muzyka elektroniczna, muzyka filmowa, new age, muzyka poważna, rock progresywny |
| Zawód | kompozytor, muzyk, producent, aranżer |
| Aktywność | od 1961 |
| Wytwórnia płytowa | RCA Records, Atlantic Records, Sony Music, Warner Music Group, Polydor Records |
| Powiązania | Forminx, Aphrodite's Child, Jon and Vangelis |
| Współpracownicy | |
| Jon Anderson Demis Roussos Irene Papas Milva |
|
| Strona internetowa | |
Vangelis (właściwie Ευάγγελος Οδυσσέας Παπαθανασίου, Ewangelos Odiseas Papatanasiu, ur. 29 marca 1943[1]) – grecki twórca muzyki elektronicznej i muzyki filmowej. Charakterystyczną cechą muzyki artysty jest bogate brzmienie instrumentów elektronicznych.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Okres młodzieńczy [edytuj]
Vangelis urodził się 29 marca 1943 roku w Agrii koło Wolos, w Grecji. Edukację muzyczną rozpoczął w wieku 4 lat, a już w wieku 6 lat miał swój pierwszy publiczny występ, na którym prezentował własne kompozycje. Vangelis był w dużej części samoukiem – odmawiał pobierania lekcji gry na pianinie, a w ciągu swojej kariery nie zdobył formalnej wiedzy na temat notacji muzycznej. Uczył się muzyki poważnej, malarstwa i reżyserii filmowej na Akademii Sztuk Pięknych w Atenach.
We wczesnych latach sześćdziesiątych założył grupę Forminx, która stała się w Grecji bardzo popularna. W 1968 roku pod wpływem zamieszek studenckich w Grecji przeniósł się do Paryża, gdzie założył wraz z Demisem Roussosem i Loukasem Siderasem zespół Aphrodite's Child (Dziecko Afrodyty). Grupa została rozwiązana w 1972 roku.
Początek kariery solowej [edytuj]
Twórczość solową Vangelis rozpoczął pisząc muzykę do dwóch filmów Frederica Rossifa w 1973 roku. Pierwszym oficjalnym solowym albumem Vangelisa był Earth z 1974 roku. W tym okresie Vangelis odbywał też próby z zespołem Yes, do którego jednak nie dołączył. Zaprzyjaźnił się jednak z Jonem Andersonem, wokalistą zespołu, z którym później wielokrotnie współpracował.
Po przeprowadzce do Londynu Vangelis podpisał kontrakt z RCA Records, założył własne studio (Nemo Studios) i rozpoczął nagrywanie własnych albumów elektronicznych. Razem z Jonem Andersonem wydał w latach 80. i 90. kilka albumów jako Jon & Vangelis.
Muzyka filmowa i sukces komercyjny [edytuj]
W 1982 roku Vangelis dostał Oscara za muzykę do filmu "Rydwany ognia". W tym samym roku rozpoczął współpracę z Ridleyem Scottem, co zaowocowało stworzeniem muzyki do filmów "Łowca androidów" i "1492. Wyprawa do raju". Vangelis jest również autorem muzyki do wielu filmów dokumentalnych Jacques'a Cousteau. W 1992 roku Francja uhonorowała go Orderem Sztuki i Literatury.
Wydana w 2001 roku Mythodea (pierwotnie napisana w roku 1993) została użyta przez NASA jako motyw marsjańskich misji kosmicznych. W roku 2004 został autorem ścieżki dźwiękowej do filmu "Aleksander". Jest także twórcą hymnu piłkarskich mistrzostw świata, które odbyły się w 2002 roku w Korei i Japonii.
Twórczość Vangelisa [edytuj]
Solowe albumy studyjne [edytuj]
- 1972 Fais Que Ton Rêve Soit Plus Long Que La Nuit
- 1973 Earth
- 1975 Heaven and Hell
- 1975 Albedo 0.39
- 1977 Spiral
- 1978 Beaubourg
- 1978 Hypothesis
- 1979 China
- 1980 See You Later
- 1984 Soil Festivities
- 1985 Invisible Connections
- 1985 Mask
- 1988 Direct
- 1990 The City
- 1995 Voices
- 1996 Oceanic
- 1998 El Greco
- 2001 Mythodea: Music for the 2001 NASA Space Mission
Wydane ścieżki dźwiękowe [edytuj]
- 1970 Sex Power
- 1973 L'Apocalypse Des Animaux
- 1975 Ignacio
- 1976 La Fête Sauvage
- 1979 Opera Sauvage
- 1981 Chariots of Fire
- 1983 Antarctica
- 1992 1492: Conquest of Paradise
- 1994 Blade Runner
- 2004 Alexander
- 2007 El Greco
- 2007 Blade Runner Trilogy
Kompilacje [edytuj]
- 1978 The Best of Vangelis
- 1982 To the Unknown Man
- 1985 Magic Moments
- 1989 Themes
- 1991 Greatest Hits
- 1995 Mundo Magico de Vangelis
- 1995 Themes II
- 1996 Portraits
- 2000 Reprise 1990-1999
- 2003 Odyssey: The Definitive Collection
Albumy nagrane z Aphrodite's Child [edytuj]
- 1968 End of the World
- 1969 It's Five O'Clock
- 1972 666 (The Apocalypse of John,13/18)
- 1980 Best of Aphrodite's Child
- 1995 Aphrodite's Child's Greatest Hits
- 1996 The Complete Collection (Aphrodite's Child)
Albumy nagrane w duecie jako Jon and Vangelis [edytuj]
- 1980 Short Stories
- 1981 The Friends of Mr Cairo
- 1983 Private Collection
- 1984 The Best Of Jon And Vangelis
- 1991 Page Of Life
- 1994 Chronicles
Albumy nieoficjalne [edytuj]
Obydwa albumy to nagrania jam session z 1971 roku, wydane nielegalnie, bez wiedzy i zgody Vangelisa[2]. Dobór i układ nagrań oraz ich tytuły są własną inwencją wydawcy albumów.
Współpraca [edytuj]
- 1977 Chinese Restaurant – Krisma
- 1979 Odes – Irene Papas
- 1979 Hibernation – Krisma
- 1986 Rapsodies – Irene Papas
- 1986 Tra Due Sogni – Milva
Ważniejsza filmografia [edytuj]
- 1966 5.000 psemmata
- 1970 Sex Power
- 1975 Entends-tu les chiens aboyer? (Ignacio)
- 1976 La fete sauvage
- 1976 Ace Up My Sleeve
- 1979 Opera Sauvage
- 1981 Rydwany ognia (Chariots of Fire)
- 1982 Łowca androidów (Blade Runner)
- 1982 Zaginiony
- 1983 Nankyoku Monogatari (Antarctica)
- 1984 Bunt na Bounty (The Bounty)
- 1984 Sauvage et Beau
- 1989 Franciszek (Francesco)
- 1992 Gorzkie gody (Bitter Moon)
- 1992 The Plague
- 1994 1492. Wyprawa do raju
- 1995 De Nuremberg à Nuremberg
- 1996 Kawafis
- 1998 Microneurosurgery with video tapes - Spinal Space-Occupying Lesions, by dr. Stergios Tegos (Medical Publications, Konstandaras, Athens 1998)[3]
- 2004 Alexander
- 2007 El Greco
- 2008 Świadectwo
Przypisy
- ↑ Vangelis | AllMusic
- ↑ „Spin”, Volume One Number Two, June 1985, s. 49.
- ↑ the growing bin: Vangelis - The Tegos Tapes
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Vangelis w bazie filmweb.pl
- Vangelis – polska strona
- Vangelis w Stopklatka
- Vangelis World - oficjalna strona Vangelisa, nigdy nie uruchomiona, będąca w budowie od 1996 roku. Adres pojawił się na tylnej okładce albumu Oceanic