Pierre Georges

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pierre Georges, ps. Colonel Fabien, ps. Frédo (ur. 21 stycznia 1919 w Paryżu - zm. 27 grudnia 1944 w Habsheim), działacz francuskiego ruchu oporu, komunista.

Przed wojną[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny piekarza, w wieku ośmiu lat stracił matkę. Już w dzieciństwie był zmuszony pójśc do pracy, początkowo jako pomocnik piekarza, następnie pracował na kolei i jako monter. Już w wieku czternastu lat, pracując, brał udział w zebraniach komórki PCF, zaś trzy lata później zgłosił się na ochotnika do Brygad Międzynarodowych. Po ukończeniu szkoły oficerskiej w Albacete został wysłany na front, gdzie został trzykrotnie ranny, a zapadłwszy na zapalenie płuc musiał wracać do Francji w czerwcu 1938. Na nowo został robotnikiem w zakładach Bregueta; został wybrany do władz młodzieżówki partyjnej i ożenił się z Andrée Coudrier.

W listopadzie 1939, na fali aresztowań działaczy komunistycznych, został internowany; w czerwcu 1940 zbiegł z miejsca odosobnienia. Dotarł do Marsylii, gdzie działał pod pseudonimem Fredo. Następnie wrócił do Paryża, gdzie powierzono mu formowanie tajnych jednostek wojskowych.

Ruch oporu[edytuj | edytuj kod]

W 1941 został adiutantem pułkownika Alberta Ouzouliasa, dowódcy "Batalionów Młodzieży", wchodzących w skład komunistycznych podziemnych jednostek wojskowych - FTP. Zdobył sławę w podziemiu dokonując udanego zamachu na Mosera, oficera hitlerowskiego, którego zastrzelił na stacji metra Barbès - Rochechouart. Był to pierwszy udany zamach ruchu oporu na znacznego nazistę, który kosztował jednak egzekucje licznych zakładników cywilnych.

8 marca 1942 wyjechał do Franche-Comté, gdzie organizował jednostki maquis pod pseudonimem "pułkownik Fabien". Ciężko ranny w głowę 25 października 1942, został w miesiąc później zatrzymany przez francuską policję i wydany w ręce niemieckie. Przez trzy miesiące był przetrzymywany i torturowany w Fresnes, został następnie przewieziony do więzień w Dijon i w Romainville, skąd uciekł w maju 1943. Ukrywał się w Wogezach, gdzie również tworzył oddziały maquis. Brał udział w wyzwoleniu Paryża w sierpniu 1944; jego pięciusetosobowy oddział zdobył Palais du Luxembourg; oddział ten został następnie przekształcony w 151 pułk piechoty i walczył na wschodzie Francji.

27 grudnia 1944 zginął w czasie rozbrajania miny.