Pioneer 11

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pioneer 11
Pioneer11 Saturn rings.jpg
Inne nazwy Pioneer G
Zaangażowani Stany Zjednoczone NASA Ames Research Center
Indeks COSPAR 1973-019A
Rakieta nośna Atlas/Centaur/TE364-4
Miejsce startu Cape Canaveral Air Force Station, Stany Zjednoczone
Cel misji Jowisz
Cel misji Saturn
Orbita (docelowa, początkowa)
Czas trwania
Początek misji 6 kwietnia 1973 (02:11:00 UTC)
Koniec misji listopad 1995
Wymiary
Masa całkowita 258,5 kg
Masa aparatury naukowej 30,4 kg
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wielka Czerwona Plama na fotografii wykonanej przez Pioneera 11
Fotografia Saturna i Tytana wykonana 26 sierpnia 1979 roku

Pioneer 11 – bezzałogowa sonda kosmiczna NASA, wyniesiona z przylądka Canaveral na Florydzie 6 kwietnia 1973 roku przy użyciu rakiety nośnej Atlas Centaur. Jako druga sonda kosmiczna w historii przeleciała w pobliżu Jowisza w 1974 roku. W 1979 roku Pioneer 11 stał się pierwszym obiektem zbudowanym przez człowieka, który zbliżył się do Saturna, odkrywając złożoność jego pierścieni.

Konstrukcja sondy[edytuj | edytuj kod]

Masa sondy wynosiła 258,5 kg. Energii elektrycznej dostarczały 4 radioizotopowe generatory termoelektryczne (RTG) o całkowitej mocy przy starcie 155 W. Łączność zapewniała paraboliczna antena główna o średnicy 2,74 m oraz anteny pomocnicze.

Instrumenty naukowe[edytuj | edytuj kod]

Na pokładzie sondy zostało zainstalowanych 12 instrumentów naukowych (do zestawu instrumentów z sondy Pioneer 10 dodano Fluxgate Magnetometer):

Przebieg misji[edytuj | edytuj kod]

Największe zbliżenie do Jowisza nastąpiło 3 grudnia 1974 roku. Sonda przeleciała w odległości 42 760 km od powierzchni chmur Jowisza, dokonując pierwszych obserwacji regionów okołobiegunowych tej planety, fotografując Wielką Czerwoną Plamę oraz mierząc masę księżyca Kallisto.

Pole grawitacyjne Jowisza wykorzystano do skierowania sondy w kierunku Saturna. Pioneer 11 zbliżył się do tej planety 1 września 1979 roku na odległość 20 900 km od jej widocznej powierzchni chmur. Podczas tego przelotu sonda dokonała pomiarów magnetosfery planety, odkryła pierścienie F i G, księżyc Epimeteusz[1] oraz określiła temperaturę panującą na Tytanie.

Odbiór danych z instrumentów sondy został oficjalnie zakończony 30 września 1995 roku. Ostatnia transmisja danych telemetrycznych z sondy została odebrana 24 listopada 1995 roku.

Na dzień 31 stycznia 2013 Pioneer 11 znajdował się w odległości 87,326 j.a. od Słońca (czyli ponad 13 mld km), poza pasem Kuipera, oddalając się z prędkością 11,367 km/s (2,398 j.a. rocznie)[2]. Pioneer 11 podąża w kierunku gwiazdozbioru Orła, za około 4 miliony lat dotrze w pobliże gwiazdy lambda Aquilae[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Obecność tego księżyca była podejrzewana na podstawie obserwacji teleskopowych wykonanych w 1966 roku, ale pozostawała niepotwierdzona.
  2. Spacecraft escaping the Solar System; Heavens-Above GmbH
  3. Don Savage, Ann Hutchison: Pioneer 11 to End Operations after Epic Career (ang.). W: Release: 95-163 [on-line]. NASA, 1995-09-25. [dostęp 2012-09-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]