Chlorek winylu
| Chlorek winylu | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C2H3Cl | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Inne wzory | CH2=CHCl | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa | 62,50 g/mol | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wygląd | bezbarwny gaz[4][6] o słodkim zapachu[3] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | 75-01-4 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | 6338[7] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Chlorek winylu, chloroeten – organiczny związek chemiczny, chlorowcopochodna etenu. Stosowany głównie jako monomer do otrzymywania polichlorku winylu oraz kopolimerów[4].
Spis treści |
Otrzymywanie[edytuj]
 |
Tę sekcję należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: zweryfikować treść i dodać źródła. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Metody historyczne[edytuj]
Chlorek winylu został po raz pierwszy uzyskany w 1835 roku przez Justusa von Liebiga oraz jego studenta – Henriego Regnaulta. Otrzymali go traktując 1,2-dichloroetan roztworem KOH w etanolu.
W 1912 opatentowana została metoda produkcji chlorku winylu z acetylenu i chlorowodoru wobec chlorku rtęci(II) jako katalizatora.
Metoda współczesna[edytuj]
Obecnie chlorek winylu produkowany jest głównie w kilkuetapowym procesie technologicznym z etylenu i chloru, z wykorzystaniem chlorowodoru powstającego jako produkt uboczny do wytwarzania chlorku winylu w reakcji oksychlorowania.
1. Chlorowanie etylenu w obecności FeCl3 jako katalizatora
- CH2=CH2 + Cl2 → ClCH2CH2Cl
2. Piroliza chlorku etylenu z etapu 1 lub 3
- ClCH2CH2Cl → CH2=CHCl + HCl
3. Oksychlorowanie etylenu
- CH2=CH2 + 2HCl + ½O2 → ClCH2CH2Cl + H2O
Przypisy[edytuj]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Chlorek winylu (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Chlorek winylu (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-06-30].
- ↑ 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 Chlorek winylu (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-06-30].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 73. ISBN 8371832400.
- ↑ 5,0 5,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji wg Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: Chlorek winylu (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-06-30].
- ↑ Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
- ↑ Chlorek winylu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
