Południowoazjatyckie Stowarzyszenie Współpracy Regionalnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Południowoazjatyckie Stowarzyszenie Współpracy Regionalnej (SAARC) – organizacja polityczna i gospodarcza, w skład której wchodzi osiem krajów Południowej Azji.

Zostało ono utworzone 8 grudnia 1985 r. przez Indie, Pakistan, Bangladesz, Sri Lankę, Nepal, Malediwy i Bhutan. W kwietniu 2007, na szczycie Stowarzyszenia, Afganistan stał się jego ósmym członkiem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy pomysł stworzenia bloku handlowego składającego się z państw Azji Południowej pojawił się w końcu lat 70. XX wieku i wyszedł od prezydenta Bangladeszu Ziaura Rahmana. Pomysł współpracy regionalnej powrócił w maju 1980 r. Zagraniczni sekretarze z siedmiu krajów po raz pierwszy spotkali się w kwietniu 1981 r. w Colombo. Wszystkie państwa spotkały się w tym samym miejscu jeszcze w sierpniu 1981 r. i ustaliły pięć obszarów współpracy regionalnej, do których z czasem dodawano kolejne obszary.

Deklaracja w sprawie współpracy regionalnej w Azji Południowej została przyjęta przez ministrów spraw zagranicznych w 1983 roku w New Delhi. Podczas spotkania ministrów powstał również Zintegrowany Program Działań (IPA) w dziewięciu obszarach uzgodnionych, a mianowicie w: rolnictwie, rozwoju obszarów wiejskich; Telekomunikacji; Meteorologii; Zdrowiu i Ludności; Transporcie; Usługach pocztowych; Nauce i Technologii, sporcie, sztuce i Kulturze. Południowo-Azjatyckie Stowarzyszenie Współpracy Regionalnej (SAARC) zostało powołane w dniu 8 grudnia 1985 przez szefów państw lub rządów Bangladeszu, Bhutanu, Indii, Malediwów, Nepalu, Pakistanu i Sri Lanki. Wtedy też została przyjęta Karta zawierające cele stowarzyszenia.[1].

Cele stowarzyszenia[edytuj | edytuj kod]

  • dążenie do poprawy jakości życia narodów Azji Południowej;
  • dążenie do przyspieszenia wzrostu gospodarczego, postępu społecznego i kulturalnego rozwoju w tym regionie oraz do zapewnienia wszystkim osobom możliwość godnego życia;
  • propagowanie i wzmacnianie współpracy między państwami Azji Południowej;
  • przyczynianie się do wzmacniania więzi i dążenie do wspólnego rozwiązywania problemów;
  • promowanie aktywnej współpracy i wzajemnej pomocy w dziedzinie gospodarczej, społecznej, kulturalnej, technicznej i naukowej;
  • wzmocnienie współpracy z innymi krajami rozwijającymi się;
  • zacieśnienie współpracy między sobą na forum międzynarodowym w sprawach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania;
  • wzmacnianie współpracy z organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi o podobnych celach.

Siedziba i członkowie[edytuj | edytuj kod]

Siedziba stowarzyszenia znajduje się w Kathmandu od 16 stycznia 1987.

Aktualni członkowie to:

Poza oficjalnymi członkami stowarzyszenie posiada też obserwatorów. Są nimi:

Lista szczytów Stowarzyszenia[edytuj | edytuj kod]

  • 1. Dhaka,Bangladesz, 7–8 grudnia 1985
  • 2. Bangalore, Indie, 16–17 listopada 1986
  • 3. Katmandu, Nepal, 2–4 listopada 1987
  • 4. Islamabad, Pakistan, 29–31 grudnia 1988
  • 5. Male, Malediwy, 21–23 listopada 1990
  • 6. Colombo, Sri Lanka, 21 grudnia 1991
  • 7. Dhaka, Bangladesz, 10–11 kwietnia 1993
  • 8. New Delhi, Indie, 2–4 maja 1995
  • 9. Male, Malediwy, 12–14 maja 1997
  • 10. Colombo, Sri Lanka, 29–31 lipca 1998
  • 11. Katmandu, 4–6 stycznia 2002
  • 12. Islamabad, Pakistan, 2–6 stycznia 2004
  • 13. Dhaka, Bangladesz, 12–13 listopada 2005
  • 14. New Delhi, 3–4 kwietnia 2007
  • 15. Colombo, Sri Lanka, 1–3 sierpnia 2008

Sekretarze generalni Stowarzyszenia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy