Pociąg push-pull

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
W przypadku pchania pociąg jest sterowany z wagonu sterowniczego, a w przypadku ciągnięcia z lokomotywy.

Push-pull (pl. pchaj-ciągnij) – pociąg złożony z lokomotywy i wagonów, zakończony wagonem sterowniczym. Zasada działania takiego pociągu jest podobna do EZT. Jednakże w przeciwieństwie do EZT te pociągi można dowolnie skracać i wydłużać oraz można wymieniać lokomotywę, jednak pojazdy muszą być dostosowane do tego systemu sterowania.

Eksploatacja w Polsce[edytuj | edytuj kod]

24 lipca 2007 Koleje Mazowieckie podpisały umowę na zakup 26 wagonów środkowych i 11 sterowniczych z Bombardier Transportation[1], które zostały dostarczone w lipcu 2008 roku. Te wagony od 1 września 2008 do 29 sierpnia 2011 były użytkowane bez używania funkcji wagonu sterowniczego ze względu na brak odpowiednio wyposażonych lokomotyw. W kwietniu 2010 Koleje Mazowieckie podpisały z Bombardierem umowę na dostawę 11 lokomotyw EU47 Traxx, przystosowanych do pracy w trybie zmiennokierunkowym. 27 stycznia 2011 na torze doświadczalnym Instytutu Kolejnictwa w Żmigrodzie odbyła się pierwsza publiczna prezentacja możliwości technicznych składu push-pull – lokomotywa EU47 odbywała jazdy testowe z wagonami piętrowymi Kolei Mazowieckich[2]. Lokomotywy zostały uroczyście przekazane 29 sierpnia 2011 na stacji Warszawa Wschodnia[3].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Bombardier dla Kolei Mazowieckich (pol.). inforail.pl, 2007-08-07. [dostęp 2012-09-27].
  2. Nowe lokomotywy dla Kolei Mazowieckich. (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2011-01-27. [dostęp 2012-09-27].
  3. Traxxy przekazane Kolejom Mazowieckim (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2011-08-29. [dostęp 2012-01-09].