TKt48

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
TKt48
Parowóz TKt48-177 przed budynkiem dworca w Nowym Sączu
Parowóz TKt48-177 przed budynkiem dworca w Nowym Sączu
Producent Polska HCP Poznań
Polska Fablok Chrzanów
Lata budowy 1950-1957
Układ osi 1'D1'
Masa służbowa 98 000 kg
Masa pustego parowozu 78 000 kg
Długość parowozu 14 200 mm
Szerokość 3100 mm
Wysokość 4532 mm
Moc znamionowa 1060 KM (785 kW)
Maksymalna
siła pociągowa
15 800 kG
Prędkość maksymalna 80 km/h
Ciśnienie w kotle 16 at
Powierzchnia ogrzewalna kotła 123,1 m²
Powierzchnia przegrzewacza 48,6 m²
Powierzchnia rusztu 2,97 m²
Średnica cylindra 500 mm
Skok tłoka 700 mm
Średnica kół napędnych 1450 mm
Średnica kół tocznych 850 mm
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Transport szynowy
TKt48-2 z pierwszej serii produkcyjnej.

TKt48 – seria parowozów tendrzaków produkowanych w latach 1950-1957 w zakładach HCP (94 sztuki) i Fablok (199 sztuk). Przeznaczone były do ruchu podmiejskiego i pociągów towarowych. Ostatnia seria parowozów wyprodukowanych przez Fablok dla PKP.

Cechy trakcyjne[edytuj | edytuj kod]

Masa napędna „tekatki” była nieduża, co w połączeniu z czterema parami kół napędowych dawało doskonałe przyspieszenie rozruchu. Cecha ta sprawiała, iż zdecydowana część tendrzaków prowadziła składy osobowe, szczególnie z dużą liczbą przystanków. Niewielka średnica kół napędowych ograniczała prędkość maksymalną, jednakże była ona wystarczająca dla większości zastosowań „tekatki”. Często prowadziły składy w terenach podgórskich z uwagi na dobre wpisywanie się w łuki i tę samą prędkość konstrukcyjną w obie strony (częsta zmiana kierunku trakcji). Zastąpiły wysłużone OKl27. Bieg ich był dość spokojny, na dobrym torze do prędkości maksymalnej 80 km/h. Do zalet konstrukcji zaliczyć można dobrą wydajność kotła i dużą powierzchnię przegrzewacza pary. Moc była wystarczająca do przyjętych zastosowań. Popularne „tekatki” były (za swe cechy trakcyjne) ogólnie lubiane przez załogi.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Kocioł spawany, rury cyrkulacyjne w skrzyni paleniskowej i ruchomy ruszt. Z przodu i z tyłu wózki Kraussa – Helmholtza. Hamulce powietrzne systemu Westinghouse'a lub Knorra.

Lista parowozów serii TKt48 zachowanych w Polsce[1][edytuj | edytuj kod]

Seria pojazdu Rok produkcji Producent Miejscowość. Stan parowozu
TKt48-6 1950 H. Cegielski - Poznań Czerwieńsk pomnik
TKt48-18 1951 H. Cegielski - Poznań Jaworzyna Śląska czynny
TKt48-23 1951 H. Cegielski - Poznań Pyskowice eksponat
TKt48-27 1951 H. Cegielski - Poznań Rzeszów pomnik
TKt48-29 1951 H. Cegielski - Poznań Szczecin pomnik
TKt48-36 1951 H. Cegielski - Poznań Warszawa eksponat
TKt48-39 1951 H. Cegielski - Poznań Skierniewice eksponat
TKt48-53 1951 Chrzanów Iława pomnik
TKt48-58 1951 H. Cegielski - Poznań Jelenia Góra pomnik
TKt48-67 1951 Chrzanów Jaworzyna Śląska eksponat
TKt48-72 1951 H. Cegielski - Poznań Jarocin wrak
TKt48-77 1952 H. Cegielski - Poznań Jarocin eksponat
TKt48-99 1955 Chrzanów Kościerzyna eksponat
TKt48-100 1955 Chrzanów Jaworzyna Śląska eksponat
TKt48-102 1955 Chrzanów Jasło pomnik
TKt48-116 1955 Chrzanów Inowrocław pomnik
TKt48-119 1955 Chrzanów Wałbrzych pomnik
TKt48-124 1955 Chrzanów Zagórz pomnik
TKt48-127 1956 Chrzanów Opole pomnik
TKt48-130 1956 Chrzanów Kępno pomnik
TKt48-138 1956 Chrzanów Białowieża eksponat
TKt48-143 1956 Chrzanów Wolsztyn eksponat
TKt48-146 1956 Chrzanów Bydgoszcz pomnik
TKt48-147 1956 Chrzanów Powodowo pomnik
TKt48-151 1956 Chrzanów Częstochowa pomnik
TKt48-163 1956 Chrzanów Osielsko eksponat
TKt48-167 1956 Chrzanów Kraków pomnik
TKt48-170 1956 Chrzanów Tczew pomnik
TKt48-173 1956 Chrzanów Jaworzyna Śląska eksponat
TKt48-177 1956 Chrzanów Nowy Sącz pomnik
TKt48-179 1956 Chrzanów Kościerzyna eksponat
TKt48-185 1957 Chrzanów Trzebinia wrak
TKt48-186 1957 Chrzanów Jaworzyna Śląska eksponat
TKt48-191 1957 Chrzanów Chabówka oczekuje naprawy

Niektóre właściwości trakcyjne[edytuj | edytuj kod]

W przypadku parowozów normalnotorowych maksymalna siła pociągowa maszyny jest ograniczona jej przyczepnością. Wartość siły pociągowej przy rozruchu TKt48 ogranicza więc przyczepność i wynosi 15 800 kG. Przy opalaniu lepszym gatunkiem węgla parowóz ten mógł ciągnąć po torze poziomym składy osobowe (złożone z wagonów 4-osiowych) o masie 515 t z prędkością 80 km/h. Mógł też ciągnąć składy towarowe o masie 1050 t z prędkością 60 km/h. W terenach górskich TKt48 mógł na wzniesieniu 20‰ ciągnąć składy osobowe (4-osiowe) o masie 155 t z szybkością 50 km/h.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J.Fijałkowski i W. Kowalewski, 1959, Charakterystyki Normalnotorowych Pojazdów Trakcyjnych, Wydawnictwa Komunikacyjne
  • Charakterystyki Normalnotorowych Pojazdów Trakcyjnych, Wyd. WKŁ, Warszawa 1970

Przypisy