Pontus De la Gardie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy francuskiego szlachcica. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Pontus De la Gardie (1520–1585)

Pontus De la Gardie, właściwie Ponce d’Escouperie (ur. w 1520 w Russol w Aude, zm. 5 listopada 1585 niedaleko Narwy[1][2]) – francuski szlachcic i najemnik, m.in. w służbie króla Szwecji.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodzony we Francji za Zamku Russol w Langwedocji, syn Jacques'a d’Escouperie i Catharine de Sainte-Colombe, swoje doświadczenie wojenne zdobywał we Włoszech pod dowództwem Brissaca, potem we Francji (Bitwa pod St. Quentin w 1557) i Szkocji (w służbie Marii Stuart). Jako najemnik Królestwa Danii w czasie pierwszej wojny północnej (15631570) został wzięty w 1565 do szwedzkiej niewoli i został najemnikiem Królestwa Szwecji.

Brał udział w wojnie z Rosją 15721583 (wojna inflancka), gdzie 6 sierpnia 1581 najemna armia szwedzka pod jego dowództwem zdobyła od Rosji Narwę (w dzisiejszej Estonii). Zwycięstwo to zakończyło się rzezią ludności, w której wymordowano, często w sposób dość okrutny, około 7000 ludzi.

4 lutego 1580 w zamku Vadstena poślubił Sofię Gyllenhielm (1556–1583), nieślubną córkę króla szwedzkiego Jana III Wazy i fińskiej szlachcianki Karin Hansdotter (fin. Kaarina Hannuntytär).

Grób jego i jego żony znajduje się w katedrze Najświętszej Marii Panny na wzgórzu Toompea w Tallinnie (Estonia).

Dzieci[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Utonął w rzece NarwieSvenskt biografiskt handlexikon: De la Gardie, Pontus (szw.). [dostęp 2012-10-01].
  2. Daty przyjęte za źródłami szwedzkimi, mogą być podane według kalendarza juliańskiego zamiast gregoriańskiego.