Praha hlavní nádraží

Z Wikipedii

Współrzędne: 50°04'59″N 14°26'09″E / 50.08306, 14.43583

Praha hlavní nádraží
Data budowy	1871
Poprzednie nazwy	Kaiser-Franz-Joseph-Bahnhof, Praha Wilsonovo nádraží
Liczba peronów	7
Liczba krawędzi peronowych	13
Kasy	czynne
Przejście nadziemne	brak
Przejście podziemne	czynne

Praha hlavní nádraží (pol. Praga Główna) - największy dworzec kolejowy w Pradze, i w Czechach.

Pierwszy dworzec został otwarty w 1871 przez Franciszka Józefa I. Pod nazwą Kaiser-Franz-Joseph-Bahnhof był końcowym przystankiem linii kolejowej z Wiednia przez Czeskie Budziejowice (fragment kolei Kaiser-Franz-Josephs-Bahn). W następnych latach dochodziły połączenia w innych kierunkach z kolejnymi miastami.

W latach 1901 - 1909 dworzec rozbudowano i przebudowano w stylu secesyjnym pod kierunkiem Josefa Fanty. Przed dworcem stanął pomnik cesarza Franciszka Józefa I, który obecnie znajduje się w praskim lapidarium.

Po powstaniu Czechosłowacji dworzec przemianowano na Praha Wilsonovo nádraží - od nazwiska prezydenta Stanów Zjednoczonych - Woodrowa Wilsona, którego uznano za współautora nowego państwa Czechów i Słowaków. W miejscu pomnika cesarskiego stanął prezydencki, który zniszczyli Niemcy po utworzeniu Protektoratu Czech i Moraw.

Po II wojnie światowej dworzec do 1953 (inne źródła mówią o 1948) ponownie nosił nazwisko amerykańskiego prezydenta, po czym komuniści wprowadzili nazwę Praha - hlavní nádraží. Po 1989 nazwa ta nadal obowiązuje, choć rzadko stosuje się również nieoficjalną - Nádraží prezidenta Wilsona. Również na niektórych mapach pojawiają się obie nazwy.

W okresie komunistycznym dworzec uzyskał nowy terminal, z którego obecnie korzystają podróżni. Dawne secesyjne hale funkcjonują jako wyższa kondygnacja i mieszczą się w nich m.in. kawiarnie i księgarnia. Obecnie dworzec jest remontowany.