Giovanni Francesco Barbieri
| Giovanni Francesco Barbieri Guercino |
|
 Autoportret artysty |
|
| Data i miejsce urodzenia | 8 lutego 1591 Cento |
| Data i miejsce śmierci | 22 grudnia 1666 Bolonia |
| Zawód | malarz i rysownik |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Giovanni Francesco Barbieri zw. Guercino (ur. 1591, zm. 1666) – włoski malarz epoki baroku. Przydomek Guercino został mu nadany ze względu na zeza w prawym oku.
Urodził się w Cento pod Bolonią i tam spędził większość swojego życia. Początkowo tworzył w manierze zbliżonej do Caravaggia, stosując miękką gradację światłocienia. Ok. 1607 odwiedził Wenecję, gdzie poznał twórczość Tycjana. Podczas pobytu w Rzymie w latach 1621-23 znalazł się pod wpływem szkoły Carraccich i Domenichino, malował w tym czasie na zamówienie papieża Grzegorza XV. Po powrocie do Cento radykalnie zmienił styl zbliżając się do eklektycznej szkoły bolońskiej i stając się jej wybitnym przedstawicielem. Ostatnie lata życia malarz spędził w Bolonii.
Giovanni Francesco Barbieri malował przede wszystkim obrazy o tematyce religijnej, rzadziej mitologicznej. Jego prace odznaczają się patosem i dramatyzmem oraz silnymi kontrastami świetlnymi. Większość to wielkie kompozycje ścienne wykonane na wyposażenie kościołów. Znanych jest ponad 100 jego prac.
W Muzeum Narodowym w Warszawie (Galeria Malarstwa Włoskiego i Francuskiego) znajduje się obraz Guercino wykonany na płótnie Św. Franciszek słuchający muzyki anielskiej[1].
Dzieła artysty [edytuj]
- Święty Łukasz Ewangelista - 1615, 87,5 x 71, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
- Zuzanna i Starcy – 1617, Prado
- Apollo i Marsjasz – 1618, olej na płótnie 185 × 200 cm, Pałac Pitti Florencja
- Powrót syna marnotrawnego – 1619, olej na płótnie 106,5 × 143,5 cm, Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu
- Święty Hieronim i anioł z trąbką – 1621, olej na płycie miedzianej, 33,5 × 40 cm , Muzeum Sztuk Pięknych im. Puszkina w Moskwie
- Atlas – 1645 – 1646, Museo Bardini, Florencja
- Męczeństwo świętej Agnieszki - 1653, olej na płótnie, 226 x 178, Galleria Doria Pamphilj w Rzymie
- Samson i Dalila - 1654, olej na płótnie, Musée des Beaux-Arts de Strasbourg
- Abraham wypędza Hagar i Ismaela - 1658, olej na płótnie, 115 x 154, Pinakoteka Brera Mediolan
Przypisy
- ↑ Strona Muzeum Narodowym w Warszawie (pol.). [dostęp 21.03.2010].
Bibliografia [edytuj]
- Jan Białostocki [red.]: Wystawa malarstwa włoskiego w zbiorach polskich. XVII – XVIII w.. Warszawa: Muzeum Narodowe, 1956, s. 54-57.
