Rab (wyspa)
| Rab | |
| Kontynent | Europa |
| Państwo | |
| Akwen | Morze Adriatyckie |
| Powierzchnia | 86,12[1] km² |
| Populacja • liczba ludności • gęstość |
9 480 110,1 os./km² |
| Mapa wyspy |
|
Rab (wł. Arbe) – wyspa położona w Chorwacji, na Morzu Adriatyckim.
Spis treści |
Dane ogólne [edytuj]
Wyspa ma 22 km długości; powierzchnię 86,12 km² (10. wśród chorwackich wysp); linię brzegową o długości 121,0 km[1] oraz 9 480 mieszkańców, trudniących się głównie turystyką i rybołówstwem.
Najwyższy szczyt to Kamenjak (408 m n.p.m.). Główne miasta to: Rab, Barbat, Banjol, Palit, Kampor, Mundanije, Supetarska Draga i Lopar.
Na wyspę można dotrzeć kursującym cały rok promem z miejscowości Jablanac, a w sezonie letnim także z miejscowości Baška na wyspie Krk.
Historia [edytuj]
Legenda mówi, że z miejscowości Lopar pochodzi założyciel San Marino, czyli Święty Maryn. Był on chrześcijańskim kamieniarzem i wywędrował na przeciwną stronę Adriatyku w poszukiwaniu pracy. Dotarł do w okolice dzisiejszego Rimini, lecz zaczął być prześladowany z powodu swojej wiary przez cesarza rzymskiego Dioklecjana. Schronił się na szczycie Monte Titano. Tam założył małą wspólnotę chrześcijańską, która przetrwała do dziś[potrzebne źródło].
W średniowieczu wyspa była częścią Cesarstwa Bizantyjskiego, później przez krótki czas należała do Królestwa Chorwacji aż do 1358, kiedy przeszła pod panowanie władcy Węgier, Ludwika Wielkiego, późniejszego króla Polski.
W okresie renesansu wyspą władali Wenecjanie, a od 1815 Austriacy. Po rozpadzie imperium Habsburgów wyspę Rab przyłączono do Włoch, które jednak w 1921 przekazały ją Jugosławii.
Podczas drugiej wojny światowej na wyspie Rab mieścił się jeden z 24 włoskich obozów koncentracyjnych[potrzebne źródło].