Raimonds Vējonis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Raimonds Vējonis
Flickr - Saeima - 10.Saeimas deputāts Raimonds Vējonis.jpg
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1966
Ostrów
Łotwa Minister obrony narodowej
Przynależność polityczna Związek Zielonych i RolnikówŁotewska Partia Zielonych
Okres urzędowania od 22 stycznia 2014
Poprzednik Artis Pabriks
Łotwa Minister środowiska (od 6.01.2011: ochrony środowiska i rozwoju regionalnego)
Przynależność polityczna Związek Zielonych i RolnikówŁotewska Partia Zielonych
Okres urzędowania od 16 stycznia 2003
do 25 października 2011

Raimonds Vējonis (ur. 15 czerwca 1966 w Ostrowie w obwodzie pskowskim) – łotewski inżynier, współprzewodniczący Partii Zielonych, w latach 2003–2011 minister środowiska. Od 22 stycznia 2014 minister obrony narodowej w rządzie Laimdoty Straujumy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1989 ukończył studia na Wydziale Biologii Łotewskiego Uniwersytetu Państwowego, następnie kształcił się w Instytucie Inżynierii Wodnej i Inżynierii Środowiska na Politechnice w Tampere w Finlandii, na Wydziale Inżynierii Środowiska Politechniki w Tallinnie, a także ponownie na Wydziale Biologii Uniwersytetu Łotewskiego, gdzie w 1995 uzyskał tytuł magistra.

W latach 1987–1989 pracował w szkole średniej w Madonie jako nauczyciel biologii, następnie był wicedyrektorem regionalnej komórki ds. ochrony środowiska w Madonie (1989–1996), a także dyrektorem takiejże komórki w regionie Rygi (1996–2002). Od 1997 do 2002 reprezentował państwo we władzach spółki "Getliņi Eko". Brał udział w licznych projektach państwowych i samorządowych poświęconych ochronie środowiska. Zasiadał również w zarządzie portu w Skulte (1997–1998, 2000–2002).

W latach 1990–1993 sprawował mandat radnego w Radzie Miejskiej Madony. Od 7 listopada 2002 do 16 stycznia 2003 pełnił funkcję ministra ochrony środowiska i rozwoju regionalnego, od 16 stycznia 2003 był zaś ministrem środowiska Republiki Łotewskiej w kilku kolejnych gabinetach. W okresie od 22 marca 2010 do 20 maja 2010 wykonywał czasowo obowiązki ministra rozwoju regionalnego i samorządności. 6 stycznia 2011 został ministrem ochrony środowiska i rozwoju regionalnego[1]. Funkcję pełnił do 25 października 2011. Został jednocześnie posłem na Sejm XI kadencji, stając na czele Podkomisji ds. Bałtyckich[2]. 22 stycznia 2014 został ministrem obrony w rządzie pierwszym rządzie Laimdoty Straujumy[3]. Ponownie objął tę funkcję w drugim rządzie Laimdoty Straujumy[4].

Jest współprzewodniczącym Łotewskiej Partii Zielonych[5].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]