Rezerwat przyrody Zatoka Elbląska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zatoka Elbląska
Ilustracja
Czapla siwa
rezerwat faunistyczny
Państwo

 Polska

Województwo

 warmińsko-mazurskie

Mezoregion

Żuławy Wiślane,
Zalew Wiślany

Data utworzenia

1991

Akt prawny

M.P. z 1991 r. nr 38, poz. 273, §5

Powierzchnia

830,71 ha

Położenie na mapie powiatu elbląskiego
Mapa konturowa powiatu elbląskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Zatoka Elbląska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Zatoka Elbląska”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Zatoka Elbląska”
Ziemia54°15′42″N 19°22′54″E/54,261667 19,381667

Rezerwat przyrody Zatoka Elbląskarezerwat faunistyczny[1] obejmujący swoim zasięgiem Zatokę Elbląską i północną część Wyspy Nowakowskiej. Jest położony na terenie gmin Elbląg i Tolkmicko w województwie warmińsko-mazurskim[1]. Celem ochrony jest zachowanie bogatej i zróżnicowanej fauny ptaków wodno-błotnych oraz ich siedlisk[1].

Rezerwat został utworzony zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z 9 października 1991 roku i początkowo zajmował 420,01 ha[2]. Był kilkukrotnie powiększany, a od 2017 roku jego powierzchnia wynosi 830,71 ha[1].

Na terenie rezerwatu zaobserwowano aż 222 gatunki ptaków, w tym 86 gatunków ptaków gniazdujących[3]. Występują tu wszystkie spotykane w Polsce gatunki mew i kaczek, a w okresie wędrówki niemal wszystkie gatunki siewkowców; ponadto występują tu m.in. rybitwa rzeczna i czarna, kormoran, czapla siwa, remiz, wąsatka, błotniak stawowy, bielik[3].

Na obszarze rezerwatu znajduje się tzw. Złota Wyspa – ciągle rosnący wąski półwysep wrzynający się w akwen Zalewu Wiślanego[4].

Niewielkie fragmenty rezerwatu wchodzą w skład Parku Krajobrazowego Wysoczyzny Elbląskiej i jego otuliny[5].

W pobliżu osady Rangóry, obok drogi wojewódzkiej nr 503 utworzono ścieżkę edukacyjną „Ptasi Raj” z pomostem i tarasem widokowym na Zatokę Elbląską[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Rezerwat przyrody Zatoka Elbląska. [w:] Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-12-08].
  2. Zarządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 9 października 1991 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody (M.P. z 1991 r. nr 38, poz. 273)
  3. a b K. Mieczkowski, M. Tomaszewski: Rowerem po Krainie Kanału Elbląskiego. Przewodnik po szlakach rowerowych. Elbląg: Stowarzyszenie Łączy Nas Kanał Elbląski, 2010, s. 14. ISBN 978-83-925368-6-4.
  4. Złota Wyspa. Gdzie rzeka Elbląg uchodzi do Zalewu. [w:] Moje Żuławy [on-line]. Gazeta Olsztyńska, 2014-12-12. [dostęp 2018-12-08].
  5. Na podstawie interaktywnej mapy na stronie Geoserwisu
  6. Prawdziwy raj dla miłośników ptaków. Czatownia na Zatoce Elbląskiej. [w:] Gazeta Olsztyńska [on-line]. 2015-09-20. [dostęp 2018-12-08].