Ross Brawn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ross Brawn
Ross Brawn w 2006 roku
Ross Brawn w 2006 roku
Imię, nazwisko Ross Brawn
Kraj  Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia 23 listopada 1954
Manchester
Sezon 2011
Seria Formuła 1
Zespół Mercedes GP
Stanowisko szef
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Ross Brawn OBE[1] (ur. 23 listopada 1954 w Manchesterze) – brytyjski inżynier, w latach 1996–2006 dyrektor techniczny zespołu Ferrari startującego w Formule 1.

Ross Brawn został ściągnięty do teamu Ferrari przez Michaela Schumachera. W 2006 wycofał się z Formuły 1. 26 listopada 2007 został szefem zespołu Honda Racing F1. Od 6 marca 2009, po tym jak przejął zespół Hondy, pełnił funkcję szefa teamu Brawn GP[2]. Po wykupieniu większości udziałów w zespole przez spółkę Daimler AG w listopadzie 2009 i przemianowaniu go w Mercedes Grand Prix, Ross Brawn pozostał na obejmowanym wcześniej stanowisku[3]. 1 lutego 2014 postanowił definitywnie odejść z Formuły 1[4]

Życie wczesne i rodzina[edytuj | edytuj kod]

Brawn urodził się w Anglii, w Manchesterze i uczęszczał do szkoły Reading School w Reading. We wczesnych latach 70. został zatrudniony jako praktykant przez Urząd Energii Atomowej Zjednoczonego Królestwa, w podlegającym mu instytucie badawczym w Harwell, w hrabstwie Oxfordshire, gdzie Brawn studiował także oprzyrządowanie.

Ross Brawn mieszka we wsi Stoke Row, koło Henley-on-Thames. W swoim wolnym czasie zajmuje się ogrodnictwem, wędkarstwem oraz słuchaniem muzyki. W 2006 roku Brawn otrzymał od Brunel University tytuł doktora honoris causa w dziedzinie inżynierii za swój wkład w rozwój motorsportu.

Jest żonaty, ma dwie córki[5].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Jego kariera w sportach motorowych rozpoczęła się w 1976 roku, kiedy to Ross Brawn znalazł pracę w March Engineering, w Bicester, jako operator frezarki. Wkrótce potem dołączył on do zespołu March starującego w Formule 3 jako mechanik. Później, w 1978 roku, Brawn został zatrudniony przez Sir Franka Williamsa jako operator w jego nowo powstałym zespole Williams Engineering. Szybko awansował na kolejne, wyższe pozycje w zespole, pracując w dziale prac badawczo-rozwojowych oraz jako aerodynamik w tunelu aerodynamicznym należącym do zespołu.

Po krótkich epizodach w wymarłych obecnie zespołach Haas Lola i Arrows, Brawn zwrócił na siebie uwagę firmy Jaguar, w której znalazł zatrudnienie w 1989 roku. Rozpoczął on pracę w oddziale zajmującym się samochodami wyścigowymi, wnosząc tak dużo doświadczenia z F1, jak tylko mógł. Zaowocowało to zaprojektowaniem Jaguara XJR-14 – samochodu, który wygrał sezon 1991 organizowanych przez FIA Mistrzostwa Świata Samochodów Sportscar.

Benetton[edytuj | edytuj kod]

W 1991 roku Brawn powrócił do Formuły 1 jako dyrektor techniczny zespołu Benetton Formula, pomagając mu zdobyć dwa z rzędu tytuły Mistrza Świata Kierowców z Michaelem Schumacherem w 1994 i 1995 roku, oraz dodatkowo tytuł Mistrza Świata Konstruktorów w sezonie 1995. Wówczas Ross Brawn został oceniony przez prasę jako osoba odgrywająca ważną część w zdobyciu tych trzech tytułów, szczególnie jeśli chodzi o ustalanie strategii wyścigowej.

Ferrari[edytuj | edytuj kod]

Ross Brawn w pit-lane, podczas GP USA 2003

W trakcie sezonu 1996 Ross Brawn zdecydował się przenieść się do zespołu Scuderia Ferrari, zarazem idąc w ślady Michaela Schumachera, dla którego był to pierwszy sezon z włoskim zespołem. Ponownie Brawn dał się poznać jako doskonały strateg, kiedy to zespół rozpoczął walkę o mistrzostwa od sezonu 1997, pomimo widocznej wyższości samochodów Williams w 1997 roku oraz bolidów McLaren-Mercedes podczas sezonu 1998. Po latach "odbudowywania" zespołu, Ross Brawn (jako dyrektor techniczny) pomógł Ferrari odzyskać dobrą sławę, kiedy zespół zdobył pierwsze z sześciu kolejnych Mistrzostw Świata Konstruktorów, w sezonie 1999. Prowadzona przez Brawna Scuderia zgarnęła z Michaelem Schumacherem także pięć z rzędu Mistrzostw Świata Kierowców w latach 2000-2004. Wkład Rossa Brawna w ten bezprecedensowy ciąg tytułów, doprowadził do określania go przez wielu jako niezbędnego członka "dream teamu" Ferrari, obok Schumachera, szefa zespołu Jeana Todta oraz głównego projektanta Rory'ego Byrna.

W sezonie 2005 Ferrari nie do końca błyszczało formą i nie zdołało obronić obu tytułów mistrzowskich. Mistrzostwo Świata Konstruktorów padło łupem Renault, zaś Michael Schumacher oddał swój tytuł w ręce Fernando Alonso. Sezon później Ferrari miało bardzo kiepski start sezonu, jednak w drugiej części sezonu bolid Scuderii był już zdecydowanie najlepszy. Mimo tego zespół, którym dowodził Brawn nie odzyskał utraconych tytułów.

26 października 2006 Ferrari ogłosiło, że Ross Brawn opuści zespół z Maranello. Uważano wówczas, że jego rozbrat z Formułą 1 potrwa rok, tak aby pozwolić innym członkom działów technicznych awansować wewnątrz teamu.

Honda[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec 2007 roku pojawiły się pogłoski, jakoby Ross Brawn miał dołączyć do potężnego prywatnego zespołu Red Bull Racing[6]. Rzekomo miała to być część pewnego zestawu, który miałby zachęcić podwójnego mistrza świata Fernando Alonso, do podpisania kontraktu z zespołem. W listopadzie pojawiła się jednak informacja o przejściu Brawna do zespołu Hondy[7]. Ostatecznie, 12 listopada Ross Brawn został oficjalnie ogłoszony nowym szefem zespołu Honda Racing F1 Team[8]. Rozpoczął on pracę z zespołem od 26 listopada.

Przypisy

  1. Marek Roczniak: Odznaczenia dla Buttona i Brawna potwierdzone (pol.). f1wm.pl, 2009-12-31. [dostęp 2010-01-02].
  2. Brawn GP przejmuje zespół po Hondzie (pol.). f1wm.pl, 2009-03-06. [dostęp 2009-11-21].
  3. Mercedes przejmuje większościowe udziały w Brawn GP (pol.). f1wm.pl, 2009-11-16. [dostęp 2009-11-21].
  4. http://f1wm.pl/php/news_id-31283.html
  5. Ross Brawn, Formula 1's kingmaker: profile (ang.). telegraph.co.uk, 2009-12-23. [dostęp 2009-12-23].
  6. Konrad Házi: Brawn dołączy z Alonso do Red Bull Racing? (pol.). f1wm.pl, 2007-11-09.
  7. Marek Roczniak: Brawn jednak w Hondzie? (pol.). f1wm.pl, 2009-11-12.
  8. Brawn dołącza do Hondy jako szef zespołu (pol.). f1wm.pl, 2007-11-12. [dostęp 2009-11-21].