Formuła 1 Sezon 2005

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sezon 2005 Mistrzostw Świata Formuły 1
Fernando Alonso
Fernando Alonso
Inauguracja 6 marca
Zakończenie 16 października
Liczba wyścigów 19
Mistrzowie
Kierowcy Fernando Alonso
Konstruktorzy Renault
Poprzedni sezonNastępny sezon
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Sezon 2005 Formuły 1 – 56 sezon o Mistrzostwo Świata Formuły 1. Tytuł mistrza kierowców zdobył Fernando Alonso pobijając rekord najmłodszego mistrza świata Michaela Schumachera z 1994 roku, natomiast tytuł mistrza konstruktorów zdobyła ekipa Renault.

Lista startowa[edytuj | edytuj kod]

Stajnia Samochód Silnik Opony Nr Kierowcy Starty Kierowcy testowi
Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2004M
Ferrari F2005
Ferrari F055 V10
Ferrari F056 V10
Bridgestone 1
2
Niemcy Michael Schumacher
Brazylia Rubens Barrichello
19
19
Włochy Luca Badoer
Hiszpania Marc Gené
Lucky Strike B.A.R Honda BAR 007 Honda RA005E V10 Michelin 3
4
=
Wielka Brytania Jenson Button
Japonia Takuma Satō
Wielka Brytania Anthony Davidson
17
16
1
Brazylia Enrique Bernoldi
Wielka Brytania Anthony Davidson
Mild Seven Renault F1 Team Renault R25 Renault RS25 V10 Michelin 5
6
Hiszpania Fernando Alonso
Włochy Giancarlo Fisichella
19
19
Finlandia Heikki Kovalainen
Francja Franck Montagny
Polska Robert Kubica
BMW Williams F1 Team Williams FW27 BMW P84/5 V10 Michelin 7
8
=
Australia Mark Webber
Niemcy Nick Heidfeld
Brazylia Antônio Pizzonia
19
14
5
Brazylia Antônio Pizzonia
Niemcy Nico Rosberg
West McLaren Mercedes
Team McLaren Mercedes
McLaren MP4-20 Mercedes (Ilmor) FO110R V10 Michelin 9
10
=
=
Finlandia Kimi Räikkönen
Kolumbia Juan Pablo Montoya
Hiszpania Pedro de la Rosa
Austria Alexander Wurz
19
17
1
1
Hiszpania Pedro de la Rosa (#35)
Austria Alexander Wurz (#35)
Sauber Petronas Sauber C24 Petronas 055 V10 Michelin 11
12
Kanada Jacques Villeneuve
Brazylia Felipe Massa
19
19
brak
Red Bull Racing Red Bull RB1 Cosworth TJ2005 V10 Michelin 14
15
=
Wielka Brytania David Coulthard
Austria Christian Klien
Włochy Vitantonio Liuzzi
19
15
4
Szwajcaria Neel Jani
Austria Christian Klien (#37)
Stany Zjednoczone Scott Speed
Panasonic Toyota Racing Toyota TF105
Toyota TF105B
Toyota RVX-05 V10 Michelin 16
17
=
Włochy Jarno Trulli
Niemcy Ralf Schumacher
Brazylia Ricardo Zonta
19
18
1
Francja Olivier Panis
Brazylia Ricardo Zonta (#38)
Jordan Grand Prix Jordan EJ15
Jordan EJ15B
Toyota RVX-05 V10 Bridgestone 18
19
Portugalia Tiago Monteiro
Indie Narain Karthikeyan
19
19
Holandia Robert Doornbos
Dania Nicolas Kiesa
Holandia Nicky Pastorelli
Japonia Sakon Yamamoto
Minardi F1 Team Minardi PS04B
Minardi PS05
Cosworth CR-3L V10
Cosworth TJ2005 V10
Bridgestone 20
=
21
Austria Patrick Friesacher
Holandia Robert Doornbos
Holandia Christijan Albers
12
7
19
Izrael Chanoch Nissany
Włochy Enrico Toccacelo (#40)

Zmiany[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Zmiany w przepisach[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2005 nastąpiła zmiana regulaminu, w myśl którego kierowca musiał pokonać cały dystans wyścigu na jednym komplecie opon. Te zmiany jak się okazało dały przewagę zespoły używające opon francuskiego producenta Michelin przez co miało uatrakcyjnić Formułę 1 po pięciu sezonach nieprzerwanej dominacji Ferrari która używała opon konkurencyjnego producenta Bridgestone. Wprowadzono również dwudniową sesję kwalifikacyjną (pierwsza część odbywała się w sobotę popołudniu, zaś druga w niedzielę rano) jednak po kilku GP zrezygnowano z tego i powrócono do jednodniowej sesji.

Eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Grand Prix Tor Data
1 Australii Australia Albert Park Circuit 6 marca Rezultat
2 Malezji Malezja Sepang International Circuit 20 marca Rezultat
3 Bahrajnu Bahrajn Bahrain International Circuit 3 kwietnia Rezultat
4 San Marino San Marino Autodromo Enzo e Dino Ferrari 24 kwietnia Rezultat
5 Hiszpanii Hiszpania Circuit de Catalunya 8 maja Rezultat
6 Monako Monako Circuit de Monaco 22 maja Rezultat
7 Europy Unia Europejska Nürburgring 29 maja Rezultat
8 Kanady Kanada Gilles Villeneuve Circuit 12 czerwca Rezultat
9 Stanów Zjednoczonych Stany Zjednoczone Indianapolis Motor Speedway 19 czerwca Rezultat
10 Francji Francja Circuit de Nevers Magny Cours 3 lipca Rezultat
11 Wielkiej Brytanii Wielka Brytania Silverstone Circuit 10 lipca Rezultat
12 Niemiec Niemcy Hockenheimring 24 lipca Rezultat
13 Węgier Węgry Hungaroring 31 lipca Rezultat
14 Turcji Turcja Istanbul Autodrom Circuit 21 sierpnia Rezultat
15 Włoch Włochy Autodromo Nazionale di Monza 4 września Rezultat
16 Belgii Belgia Circuit of Spa Francorchamps 11 września Rezultat
17 Brazylii Brazylia Autodromo Carlos Pace 25 września Rezultat
18 Japonii Japonia Suzuka International Racing Course 9 października Rezultat
19 Chin Chińska Republika Ludowa Shanghai International Circuit 16 października Rezultat

Zmiany[edytuj | edytuj kod]

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Najlepsze wyniki w Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Pole position Najszybsze okrążenie Zwycięzca
1 Włochy Giancarlo Fisichella Renault Hiszpania Fernando Alonso Renault Włochy Giancarlo Fisichella Renault
2 Hiszpania Fernando Alonso Renault Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Hiszpania Fernando Alonso Renault
3 Hiszpania Fernando Alonso Renault Hiszpania Pedro de la Rosa McLaren-Mercedes Hiszpania Fernando Alonso Renault
4 Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Niemcy Michael Schumacher Ferrari Hiszpania Fernando Alonso Renault
5 Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Włochy Giancarlo Fisichella Renault Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes
6 Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Niemcy Michael Schumacher Ferrari Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes
7 Niemcy Nick Heidfeld Williams-BMW Hiszpania Fernando Alonso Renault Hiszpania Fernando Alonso Renault
8 Wielka Brytania Jenson Button B.A.R.-Honda Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes
9 Włochy Jarno Trulli Toyota Niemcy Michael Schumacher Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari
10 Hiszpania Fernando Alonso Renault Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Hiszpania Fernando Alonso Renault
11 Hiszpania Fernando Alonso Renault Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Kolumbia Juan Pablo Montoya McLaren-Mercedes
12 Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Hiszpania Fernando Alonso Renault
13 Niemcy Michael Schumacher Ferrari Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes
14 Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Kolumbia Juan Pablo Montoya McLaren-Mercedes Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes
15 Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Kolumbia Juan Pablo Montoya McLaren-Mercedes
16 Kolumbia Juan Pablo Montoya McLaren-Mercedes Niemcy Ralf Schumacher Toyota Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes
17 Hiszpania Fernando Alonso Renault Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Kolumbia Juan Pablo Montoya McLaren-Mercedes
18 Niemcy Ralf Schumacher Toyota Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes
19 Hiszpania Fernando Alonso Renault Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Hiszpania Fernando Alonso Renault

Klasyfikacje szcegółowe[edytuj | edytuj kod]

Kierowcy[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja kierowców na wykresie
Poz. Kierowca AUS
Australia
MAL
Malezja
BHR
Bahrajn
SMR
San Marino
ESP
Hiszpania
MON
Monako
EUR
Unia Europejska
CAN
Kanada
USA
Stany Zjednoczone
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy
HUN
Węgry
TUR
Turcja
ITA
Włochy
BEL
Belgia
BRA
Brazylia
JPN
Japonia
CHN
Chińska Republika Ludowa
Punkty
1 Hiszpania Fernando Alonso 3 1 1 1 2 4 1 NU NW 1 2 1 11 2 2 2 3 3 1 133
2 Finlandia Kimi Räikkönen 8 9 3 NU 1 1 11 1 NW 2 3 NU 1 1 4 1 2 1 2 112
3 Niemcy Michael Schumacher NU 7 NU 2 NU 7 5 2 1 3 6 5 2 NU 10 NU 4 7 NU 62
4 Kolumbia Juan Pablo Montoya 6 4 7 5 7 DK NW NU 1 2 NU 3 1 14 1 NU NU 60
5 Włochy Giancarlo Fisichella 1 NU NU NU 5 12 6 NU NW 6 4 4 9 4 3 NU 5 2 4 58
6 Niemcy Ralf Schumacher 12 5 4 9 4 6 NU 6 7 8 6 3 12 6 7 8 8 3 45
7 Włochy Jarno Trulli 9 2 2 5 3 10 8 NU NW 5 9 14 4 6 5 NU 13 NU 15 43
8 Brazylia Rubens Barrichello 2 NU 9 NU 9 8 3 3 2 9 7 10 10 10 12 5 6 11 12 38
9 Wielka Brytania Jenson Button 11 NU NU DK 10 NU NW 4 5 3 5 5 8 3 7 5 8 37
10 Australia Mark Webber 5 NU 6 7 6 3 NU 5 NW 12 11 NS 7 NU 14 4 NS 4 7 36
11 Niemcy Nick Heidfeld NU 3 NU 6 10 2 2 NU NW 14 12 11 6 NU 28
12 Wielka Brytania David Coulthard 4 6 8 11 8 NU 4 7 NW 10 13 7 NU 7 15 NU NU 6 9 24
13 Brazylia Felipe Massa 10 10 7 10 11 9 14 4 NW NU 10 8 14 NU 9 10 11 10 6 11
14 Kanada Jacques Villeneuve 13 NU 11 4 NU 11 13 9 NW 8 14 15 NU 11 11 6 12 12 10 9
15 Austria Christian Klien 7 8 NW 8 NW NU 15 9 NU 8 13 9 9 9 5 9
16 Portugalia Tiago Monteiro 16 12 10 13 12 13 15 10 3 13 17 17 13 15 17 8 NU 13 11 7
17 Austria Alexander Wurz 3 6
18 Indie Narain Karthikeyan 15 11 NU 12 13 NU 16 NU 4 15 NU 16 12 14 20 11 15 15 NU 5
19 Holandia Christijan Albers NU 13 13 NU NU 14 17 11 5 NU 18 13 NS NU 19 12 14 16 16 4
20 Hiszpania Pedro de la Rosa 5 4
21 Austria Patrick Friesacher 17 NU 12 NU NU NU 18 NU 6 NU 19 3
22 Brazylia Antônio Pizzonia 7 15 NU NU 13 2
23 Japonia Takuma Satō 14 NU DK 12 NU NW 11 16 12 8 9 16 NU 10 DK NU 1
24 Włochy Vitantonio Liuzzi 8 NU NU 9 1
25 Holandia Robert Doornbos 18 NU 13 18 13 NU 14 14 0
Wielka Brytania Anthony Davidson NU 0
Brazylia Ricardo Zonta NW 0
Poz. Kierowca AUS
Australia
MAL
Malezja
BHR
Bahrajn
SMR
San Marino
ESP
Hiszpania
MON
Monako
EUR
Unia Europejska
CAN
Kanada
USA
Stany Zjednoczone
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy
HUN
Węgry
TUR
Turcja
ITA
Włochy
BEL
Belgia
BRA
Brazylia
JPN
Japonia
CHN
Chińska Republika Ludowa
Punkty

‡ Kierowcy jadący na oponach Michelin nie wystartowali do wyścigu o Grand Prix USA ze względów bezpieczeństwa.

Konstruktorzy[edytuj | edytuj kod]

Poz. Konstruktor # AUS
Australia
MAL
Malezja
BHR
Bahrajn
SMR
San Marino
ESP
Hiszpania
MON
Monako
EUR
Unia Europejska
CAN
Kanada
USA
Stany Zjednoczone
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy
HUN
Węgry
TUR
Turcja
ITA
Włochy
BEL
Belgia
BRA
Brazylia
JPN
Japonia
CHN
Chińska Republika Ludowa
Punkty
1 Francja Renault 5 3 1 1 1 2 4 1 NU NW 1 2 1 11 2 2 2 3 3 1 191
6 1 NU NU NU 5 12 6 NU NW 6 4 4 9 4 3 NU 5 2 4
2 Wielka Brytania McLaren-Mercedes 9 8 9 3 NU 1 1 11 1 NW 2 3 NU 1 1 4 1 2 1 2 182
10 6 4 5 3 7 5 7 DK NW NU 1 2 NU 3 1 14 1 NU NU
3 Włochy Ferrari 1 NU 7 NU 2 NU 7 5 2 1 3 6 5 2 NU 10 NU 4 7 NU 100
2 2 NU 9 NU 9 8 3 3 2 9 7 10 10 10 12 5 6 11 12
4 Japonia Toyota 16 9 2 2 5 3 10 8 NU NW 5 9 14 4 6 5 NU 13 NU 15 88
17 12 5 4 9 4 6 NU 6 NW 7 8 6 3 12 6 7 8 8 3
5 Wielka Brytania Williams-BMW 7 5 NU 6 7 6 3 NU 5 NW 12 11 NS 7 NU 14 4 NS 4 7 66
8 NU 3 NU 6 10 2 2 NU NW 14 12 11 6 NU 7 15 NU NU 13
6 Wielka Brytania BAR-Honda 3 11 NU NU DK EX EX 10 NU NW 4 5 3 5 5 8 3 7 5 8 38
4 14 NU NU DK EX EX 12 NU NW 11 16 12 8 9 16 NU 10 DK NU
7 Austria RBR-Cosworth 14 4 6 8 11 8 NU 4 7 NW 10 13 7 NU 7 15 NU NU 6 9 34
15 7 8 NW 8 NU NU 9 8 NW NU 15 9 NU 8 13 9 9 9 5
8 Szwajcaria Sauber-Petronas 11 13 NU 11 4 NU 11 13 9 NW 8 14 15 NU 11 11 6 12 12 10 20
12 10 10 7 10 11 9 14 4 NW NU 10 8 14 NU 9 10 11 10 6
9 Irlandia Jordan-Toyota 18 16 12 10 13 12 13 15 10 3 13 17 17 13 15 17 8 NU 13 11 12
19 15 11 NU 12 13 NU 16 NU 4 15 NU 16 12 14 20 11 15 15 NU
10 Włochy Minardi-Cosworth 20 17 NU 12 NU NU NU 18 NU 6 NU 19 18 NU 13 18 13 NU 14 14 7
21 NU 13 13 NU NU 14 17 11 5 NU 18 13 NS NU 19 12 14 16 16
Poz. Konstruktor # AUS
Australia
MAL
Malezja
BHR
Bahrajn
SMR
San Marino
ESP
Hiszpania
MON
Monako
EUR
Unia Europejska
CAN
Kanada
USA
Stany Zjednoczone
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy
HUN
Węgry
TUR
Turcja
ITA
Włochy
BEL
Belgia
BRA
Brazylia
JPN
Japonia
CHN
Chińska Republika Ludowa
Punkty