Shalom Meir Tower

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Shalom Meir Tower
מגדל שלום מאיר
Shalom Meir Tower
Shalom Meir Tower
Państwo  Izrael
Miejscowość Tel Awiw
Adres 8-12 Echad Ha'am Street,
Tel Aviv
Architekt Icchak Pearlstein,
Gideon Ziv,
Meir Levy
Wysokość całkowita 142 m
Wysokość do dachu 138 m
Kondygnacje 36
Rozpoczęcie budowy 1959
Ukończenie budowy 1965
Położenie na mapie Tel Awiwu
Mapa lokalizacyjna Tel Awiwu
Shalom Meir Towerמגדל שלום מאיר
Shalom Meir Tower
מגדל שלום מאיר
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Shalom Meir Towerמגדל שלום מאיר
Shalom Meir Tower
מגדל שלום מאיר
Ziemia 32°03′51″N 34°46′11″E/32,064167 34,769722Na mapach: 32°03′51″N 34°46′11″E/32,064167 34,769722
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Shalom Meir Tower (hebr. מגדל שלום מאיר, Migdal Szalom Meir; powszechnie nazywany Migdal Shalom; hebr. מגדל שלום, Migdal Szalom) - wieżowiec w osiedlu Lev HaIr w mieście Tel Awiw, w Izraelu. W latach 1965-1999 był najwyższym budynkiem w Izraelu[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie w miejscu tym znajdowało się Gimnazjum Herzlija. Ze względu na wzrost liczby uczniów i pogarszający się stan techniczny budynku, postanowiono przenieść szkołę do nowej siedziby przy ulicy Jabotinsky. Otwarcie szkoły w nowej siedzibie odbyło się w 1958, a w 1959 rozpoczęto rozbiórkę starego budynku szkolnego. W następnych latach podjęto decyzję o budowie w tym miejscu nowoczesnego wieżowca. Decyzja ta była mocno krytykowana, głównie ze względu na lokalizację drapacza chmur pośrodku zabytkowej zabudowy miejskiej.

W fazie projektowania przygotowano w podziemiach wieżowca przestrzeń pod przyszłą stację metra, jednakże do tej pory nie zostało ono wybudowane w Tel Awiwie. Prace budowlane wieżowca Shalom Meir Tower rozpoczęto w 1959. W trakcie budowy deweloperzy znaleźli się w pułapce kryzysu finansowego, i prace nie zostałyby ukończone bez pomocy ze strony rządu Izraela. Budowę ukończono w 1965, a w uroczystości otwarcia w 1967 przewodniczyła Golda Meir. Wieżowiec był pierwszym drapaczem chmur wybudowanym w Izraelu. Przy jego budowie uwzględniono wszystkie najsurowsze normy sejsmologii. Wieżowiec wyposażono w najnowsze technologie, takie jak schody ruchome, centralny system klimatyzacji, dziesięć szybkich wind oraz podziemny parking samochodowy. Gdy ukończono prace budowlane, rywalizował on z najwyższymi budynkami w Europie i był najwyższy na Bliskim Wschodzie[1].

Pierwotnie na górnym piętrze znajdował się otwarty taras widokowy, ale w pierwszych latach kilka osób popełniło samobójstwo. Skłoniło to władze miejskie do wystawienia metalowego ogrodzenia ochronnego, aby w ten sposób zapobiec skokom samobójczym[1].

W latach 2003-2004 budynek został częściowo odnowiony. W trakcie tych prac, trzy najwyższe piętra przeznaczono pod 14 luksusowych apartamentów. Modernizacja wieżowca pozwoliła zmniejszyć ilość pracowników obsługi, co przyniosło zmniejszenie kosztów utrzymania budynku o 20 %.

Dane Techniczne[edytuj | edytuj kod]

Budynek ma 36 kondygnacji i wysokość 142 metrów[1].

Wieżowiec wybudowano w stylu architektonicznym określanym nazwą modernizmu. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest wykonana z płytek ceramicznych w kolorze jasnożółtym. Na zachodniej ścianie budynku znajdują się dwie duże mozaiki przedstawiające obrazy życia z Tel Awiwu. Są one autorstwa izraelskich artystów Nahum Gutmana i Davida Sharir.

W celu ochrony przeciwpożarowej w budynku wybudowano dwa baseny wody na 17 piętrze i dwa baseny na dachu.

Wykorzystanie budynku[edytuj | edytuj kod]

Budynek będzie wykorzystywany jako nowoczesny biurowiec. Na parterze znajduje się największa w Tel Awiwie restauracja, która może pomieścić 200 osób jednocześnie.

Na dwóch dolnych piętrach znajduje się wystawa o historii Tel Awiwu. Można na niej zobaczyć rzadkie fotografie, zbiór map historycznych, modele budynków wybudowanych oraz tylko projektowanych, a nigdy nie zrealizowanych.

Na szczycie wieżowca znajdują się liczne anteny, w tym system Instrument Landing System pomagający w nawigacji portu lotniczego Tel Awiw-Ben Gurion.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Shalom Mayer Tower (ang.). W: Emporis.com [on-line]. [dostęp 2010-08-22].

Zobacz także[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]