Mięsień naramienny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mięsień naramienny - na rysunku zaznaczony na czerwono.
Mięsień naramienny
Deltoid muscle animation3.gif

Mięsień naramienny (łac. musculus deltoideus) - leżący powierzchownie, największy mięsień okolicy barku o kształcie odwróconej greckiej litery Δ.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się na zewnętrznej stronie barku. Ma trzy przyczepy początkowe, które dzielimy na części:

  • część przednią - obojczykową. Przyczepia się do końca barkowego obojczyka.
  • część środkową - barkową. Przyczepia się do wyrostka barkowego łopatki.
  • część tylną - grzebieniowa. Przyczepia się do grzebienia łopatki.

Wspólny przyczep końcowy wszystkich części mięśnia naramiennego znajduje się na guzowatości naramiennej kości ramiennej (łac. Tuberositas deltoidea).

Funkcja[edytuj | edytuj kod]

Część barkowa odwodzi ramię aż do poziomu. Podnoszenie ramienia powyżej poziomu odbywa się w stawach obojczykowych. Część obojczykowa przywodzi do przodu i dokonuje ruchu obrotowego ramienia do wewnątrz. Część grzebieniowa przywodzi do tyłu i dokonuje rotacji ramienia na zewnątrz.

Unaczynienie[edytuj | edytuj kod]

Obie odchodzą od tętnicy pachowej.

Unerwienie[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Anatomia człowieka, t.1, Anatomia ogólna kości, stawy i więzadła, mięśnie; Michał Reicher; wyd. XI (VII), Warszawa 1999; ISBN 83-200-2375-0

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.