Sowriemiennik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sowriemiennik
Sovremennik.jpg
Strona tytułowa numeru czasopisma Sowriemiennik wydanego po śmierci Puszkina
Częstotliwość miesięcznik
Kraj Rosja 
Rodzaj czasopisma literacko-społeczna
Pierwsze wydanie 1836
Ostatnie wydanie 1866
Kolegium redakcyjne Sowriemiennika w 1856 r., widoczni m.in. Lew Tołstoj i Iwan Turgieniew.

Sowriemiennik (ros. Современник) – rosyjskie czasopismo literacko-społeczne, wydawane w Petersburgu z przerwami w latach 1836-1866 r. Do 1843 r. był kwartalnikiem, później miesięcznikiem. Założony i prowadzone przez Puszkina, a po jego śmierci przez Piotra Pletniowa.

Publikował nowe utwory czołowych rosyjskich poetów i prozaików, zwłaszcza o poglądach liberalnych lub umiarkowanych, a w końcowym etapie istnienia umiarkowanie radykalnych. W pierwszym okresie istnienia (do 1846 r.) zamieścił pierwsze wydania licznych wierszy Puszkina, ale także Gogola, Wasilija Żukowskiego Piotra Wiaziemskiego, Władimira Odojewskiego.

W roku 1846, z powodu trudności finansowych, Pletniow sprzedał pismo Niekrasowowi i Panajewowi, którzy w styczniu następnego roku reaktywowali czasopismo. Czołową postacią nowej redakcji stał się Wissarion Bieliński, nie tylko z racji swych recenzji literackich, ale przede wszystkim jako ideolog pisma. Z nową redakcją aktywnie współpracowali i wydawali tu swoje utwory Turgieniew, Hercen, Iwan Gonczarow, publikował tu też Lew Tołstoj. Wydawano wówczas także liczne tłumaczenia pisarzy Zachodnich. Ostatni etap istnienia Sowriemiennika wiąże się z radykalizacją polityczną (socjalistyczną) redakcji pod kierunkiem Czernyszewskiego (od 1853), a zwłaszcza Nikołaja Dobrolubowa (od 1856), co doprowadziło do odejścia bardziej umiarkowanych współpracowników, m.in. Tołstoja i Turgieniewa. Wśród znanych twórców tego okresu, z redakcją zaczął współpracować Michaił Sałtykow-Szczedrin.

W latach 60. radykalizacja pisma doprowadziła do aresztów redaktorów, co było jedną z przyczyn upadku pisma i jego ostatecznego rozwiązania.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolszaja Sowieckaja Enciklopedija [1]
  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN, tom 10, 1967.