Nikołaj Niekrasow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nikołaj Niekrasow
Portret autorstwa Nikołaja Gaya, 1872
Portret autorstwa Nikołaja Gaya, 1872
Podpis Nikołaj Niekrasow
Imiona i nazwisko Nikołaj Aleksiejewicz Niekrasow
(ros. Николай Алексеевич Некрасов)
Data i miejsce urodzenia 10 grudnia 1821
Imperium Rosyjskie Niemirów
Data i miejsce śmierci 8 stycznia 1878
Imperium Rosyjskie Petersburg
Zawód pisarz, działacz społeczny, redaktor, wydawca, krytyk literacki, tłumacz
Narodowość rosyjska, polska
Język rosyjski
Obywatelstwo rosyjskie
Okres 1838-1878
Gatunki proza, liryka, publicystyka, dramat, wodewile
Ważne dzieła Mróz Czerwony Nos, Kolej żelazna, Komu się na Rusi dobrze dzieje
Muzeum artysty Muzeum Niekrasowa we wsi Karabicha koło Jarosławia
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Źródła Nikołaj Niekrasow w Wikiźródłach
Wikicytaty Nikołaj Niekrasow w Wikicytatach

Nikołaj Aleksiejewicz Niekrasow (ros. Николай Алексеевич Некрасов; ur. 28 listopada?/10 grudnia 1821 w Niemirowie, Imperium Rosyjskie - zm. 27 grudnia 1877?/8 stycznia 1878 w Petersburgu, Imperium Rosyjskie) – rosyjski pisarz, dziennikarz, redaktor i wydawca związany ze szkołą naturalną. Klasyk literatury rosyjskiej.

Autor utworów o problematyce społecznej, ukazujące niedolę ludu i niesprawiedliwość ustroju pańszczyźnianego.

Wydawca i współredaktor czasopisma "Sowriemiennik", uchodzącego za najbardziej postępowe pismo ówczesnej Rosji (pod jego przewodnictwem w czasopiśmie publikowano utwory przyszłych klasyków literatury rosyjskiej, m.in. L. Tołstoja, F. Dostojewskiego, I. Turgieniewa)[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ojcem Niekrasowa był rosyjski porucznik, a matką Polka, Helena Zakrzewska [2]

Od 1847 r. współwłaściciel i redaktor (w późniejszym okresie istnienia pisma jeden z redaktorów) pisma literacko-społecznego Sowriemiennik. Następnie był redaktorem naczelnym czasopisma literackiego Otieczestwiennyje zapiski.

W Rosji działa od 1946 r. muzeum Niekrasowa w domu we wsi Karabicha koło Jarosławia. Dom ten poeta kupił jako letni i w latach 1861-1875 mieszkał tam i tworzył w sezonie letnim [3].

Oprócz dominującej twórczości poetyckiej, pisał także opowiadania, a w latach 40. XIX w. również wodewile.

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

Poematy[edytuj | edytuj kod]

  • 1841 - Prowincyalnyj podjaczyj w Pietierburgie (ros. Провинциальный подьячий в Петербурге)
  • 1861 - Krobecznicy (ros. Коробейники)
  • 1863 - Mróz Czerwony Nos (ros. Мороз, Красный нос)
  • 1863-1977 - Komu się na Rusi dobrze dzieje (ros. Кому на Руси жить хорошо)
  • 1864 - Kolej żelazna (ros. Железная дорога)
  • 1870 - Dieduszka (ros. Дедушка)
  • 1871-1872 - Rosyjskie kobiety (ros. Русские женщины)

Zbiory wierszy[edytuj | edytuj kod]

  • 1840 - Mieczty i zwuki (ros. Мечты и звуки)
  • 1856 - Poeta i obywatel (ros. Поэт и гражданин)
  • 1876-1877 - Ostatnie pieśni (ros. Последние элегии)

Dramaty i wodewile[edytuj | edytuj kod]

  • 1841 - Aktior (ros. Актёр)
  • Matierinskoje błagocłowienje, ili biednost' i czest' (ros. Материнское благословенье, или бедность и честь)
  • Zabrakowannyje (ros. Забракованные)
  • Miedwieżja ochota (ros. Медвежья охота)
  • Junost' Łomonosowa (ros. Юность Ломоносова)
  • Fieoktist Onufrijewicz Bob (ros. Феоктист Онуфриевич Боб)
  • Wot czto znaczyt wljubit'cja w aktrisu (ros. Вот что значит влюбиться в актрису)

Proza[edytuj | edytuj kod]

  • 1843 - Żyzn' i pochożdienija Tichona Trostnikowa (ros. Жизнь и похождения Тихона Тростникова)
  • Makar Ocipowicz Słuczajnyj (ros. Макар Осипович Случайный)
  • Tri strany swieta (ros. Три страны света)
  • Miortwoje oziero (ros. Мёртвое озеро)

Przypisy

  1. http://portalwiedzy.onet.pl/30473,,,,niekrasow_nikolaj_aleksiejewicz,haslo.html
  2. НИКОЛАЙ НЕКРАСОВ ЕГО ЖИЗНЬ И ЛИТЕРАТУРНАЯ ДЕЯТЕЛЬНОСТЬ. Биографическая библиотека Флорентия Павленкова. Критико-биографический очерк Л. Мельшина (П. Ф. Якубовича) [1], przy czym wg tego źródła sam Niekrasow podawał, że była Polką z arystokracji, z drugiej strony w metryce ślubu podane jest jej wyznanie jako prawosławne
  3. strona muzeum Niekrasowa [2]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Źródła w języku angielskim

Źródła w języku rosyjskim

Źródła w języku polskim

  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN, tom 7, 1966.