Strategia stelaża

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Strategia stelaża – jedna z opcyjnych strategii inwestycyjnych. W zależności od przewidywań co do zmian ceny instrumentu podstawowego wyróżnia się dwa rodzaje strategii stelaża.

Długa strategia stelaża[edytuj | edytuj kod]

Długa strategia stelaża (long straddle spread) jest stosowana w sytuacji gdy spodziewana jest duża zmiana ceny instrumentu bazowego w stosunku do ceny wykonania opcji, jednakże kierunek tych zmian jest trudny do określenia. Strategia inwestycyjna polegająca na nabyciu (zajęciu długiej pozycji):

o takich samych cenach wykonania oraz o tym samym terminie wygaśnięcia. Maksymalna strata wynikająca z zastosowania takiej strategii jest równa sumie premii zapłaconych z tytułu nabycia opcji, natomiast zysk jest teoretycznie nieograniczony.

Krótka strategia stelaża[edytuj | edytuj kod]

Krótka strategia stelaża (short straddle spread) jest stosowana w sytuacji gdy spodziewana jest stabilizacja lub nieznaczna zmiana ceny instrumentu bazowego w stosunku do ceny wykonania opcji. Strategia polega na wystawieniu (zajęciu pozycji krótkiej):

o takich samych cenach wykonania oraz o tym samym terminie wygaśnięcia. Maksymalny zysk wynikający z zastosowania takiej strategii jest równy sumie premii otrzymanych z tytułu wystawienia opcji, natomiast strata jest teoretycznie nieograniczona.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]