Opcja binarna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Opcja binarna (ang. binary option, digital option, bet option, all-or-nothing option) – elementem konstrukcyjnym wykorzystanym w opcji binarnej jest stała wysokość świadczenia dla nabywcy opcji (zakładając, że wygasa ona in-the-money). Nie jest przy tym istotne, o ile cena instrumentu bazowego różni się kursu wykonania w dniu realizacji[1]. Jest to dość nowa forma handlu[2]. Handel opcjami binarnymi polega na spekulowaniu, czy cena danego aktywa wzrośnie, czy spadnie w danym przedziale czasowym.

Rodzaje opcji binarnych[edytuj | edytuj kod]

High / Low[edytuj | edytuj kod]

Kupujący spekuluje, czy cena aktywa będzie niższa czy wyższa niż podczas zakupu opcji, ten rodzaj opcji jest najbardziej lubiany.

Touch/No touch[edytuj | edytuj kod]

Kupujący spekuluje, czy cena aktywa osiągnie czy przeciwnie nie osiągnie określonego poziomu.

Boundary[edytuj | edytuj kod]

Kupujący spekuluje, czy cena aktywa zostanie w konkretnym przedziale cenowym czy przeciwnie, będzie poza danym przedziałem.

Krótkoterminowe[edytuj | edytuj kod]

Są to opcje typu High/Low o krótkim czasie zakończenia opcji, który może wynosić od 30 sekund do 5 minut.

Regulacja brokerów[edytuj | edytuj kod]

Rynek opcji binarnych nie jest jeszcze w pełni regulowanym rynkiem, czego powodem jest jego duży dynamizm oraz kontrowersje związane z zaliczeniem tego rodzaju działalności jako instrument finansowy. Pierwszym urzędem regulacyjnym na terenie Unii Europejskiej, który uznał opcje binarne za instrument finansowy jest Cypryjska Komisja Papierów Wartościowych i Giełd. Rynek ten więc zaczął być regulowany na terenie UE od 3 maja 2012 roku. Jednakże, nie wszystkie organy regulacyjne traktują opcje binarne jako instrument finansowy. Dla przykładu brytyjski organ regulacyjny Financial Conduct Authority (FCA) traktuje opcje binarne jako hazard i też wymaga uzyskania odpowiedniej regulacji wydawanej przez Komisję Hazardową.

Przypisy