Susan Boyle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Susan Boyle
Susan Boyle 2013
Susan Boyle 2013
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1961
Blackburn
 Szkocja
Zawód piosenkarka, osobowość telewizyjna
Narodowość  Wielka Brytania
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Susan Boyle w Wikicytatach
Strona internetowa

Susan Boyle (ur. 1 kwietnia 1961[1] w Blackburn) – brytyjska piosenkarka, uczestniczka i zdobywczyni drugiego miejsca III edycji brytyjskiej wersji konkursu Got TalentBritain's Got Talent.

Britain’s Got Talent[edytuj | edytuj kod]

Boyle zdobyła rozgłos wykonaniem utworu „I Dreamed a Dream” z musicalu Les Misérables, wyemitowanym przez stację ITV3 11 kwietnia 2009 roku. Czterdziestoośmioletnia, samotna, zaniedbana gospodyni domowa wzbudziła swym nietypowym zachowaniem niedowierzanie, dezaprobatę oraz lekceważące podejście zarówno widowni, jak i jury. Brawurowe wykonanie trudnego technicznie utworu spowodowało, że zaledwie po kilkunastu sekundach od rozpoczęcia występu zgromadzeni w sali słuchacze, nie mogąc opanować zdumienia i euforii, zareagowali owacjami na stojąco.

Prawdziwy rozgłos przyniosły jednak dopiero filmy wideo z jej występem umieszczone w internecie, które zostały wyświetlone w kilkanaście dni ponad 100 milionów razy[2]. Najpopularniejszy z nich pobił rekord liczby wyświetleń w ciągu tygodnia. Rzecznik prasowy serwisu YouTube Julie Supan powiedziała, że w czasie czterech lat pracy nie widziała filmu szybciej zdobywającego popularność[3]. Według „Los Angeles Times” jej popularność w internecie jest tak duża, ponieważ w krótkim klipie zawarty jest szereg różnych emocji, co czyni go idealnym dla tego medium[4]. Magazyn Forbes przewiduje, że Boyle podąży śladami Paula Pottsa i przez następne dwa lata może zarobić kilka milionów funtów[5]. Artykuły o niej i medialnym fenomenie pojawiły się w gazetach i serwisach na całym świecie, takich jak polska „Rzeczpospolita[6], indyjski „The Times of India”[7], niemiecki „Der Spiegel[8], chiński „Xinhua[9], brazylijski „Zero Hora”[10], izraelski „Ynet”[11] i arabskojęzyczny „Al Arabiya[12].

Po wyemitowaniu programu Boyle otrzymała propozycje od wytwórni filmowych i muzycznych, została zaproszona do amerykańskiego talk-show prowadzonego przez Larrego Kinga[13], była parodiowana przez Jay Leno[14]. Nawiązanie do wykonania przez Boyle utworu „I dreamed a dream” pojawiło w odcinku serialu South Park pod tytułem „Fatbeard”, wyemitowanym 22 kwietnia 2009[15].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

W 1999 roku Susan Boyle nagrała cover Cry Me a River, który znalazł się na płycie CD wydanej przez stowarzyszenie dobroczynne w liczbie 1000 egz[16].

  • I Dreamed A Dream (23 listopada 2009)
  • The Gift (8 listopada 2010)
  • Someone to Watch Over Me (2011)
  • Standing Ovation (2012)[17]
  • Home of Christmas (2013)

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Susan Boyle pochodzi z religijnej rodziny katolickiej i jest najmłodszą z dziewięciorga rodzeństwa. Ostatnie lata spędziła opiekując się swoją matką aż do jej śmierci w 2007 roku. Jest samotna; jak sama mówi, ze względu na jej wygląd i zachowanie dokuczano jej w szkole, a także w wieku późniejszym[16].

Ryszard Holuka, ksiądz proboszcz parafii, do której należy Susan, w telefonicznym wywiadzie dla Washington Post powiedział: Wszyscy jesteśmy z niej bardzo dumni, dodając, że Susan jest bardzo spokojną osobą. Na zebraniach czy okolicznościowych przyjęciach wstaje i śpiewa. Nigdy nie popisywała się swoim głosem, to był pierwszy raz, kiedy został publiczne uznany[18].

W grudniu 2013 Boyle ujawniła, że zdiagnozowano u niej zespół Aspergera[19][20], wcześniej jej kłopoty tłumaczono uszkodzeniem mózgu przy porodzie.

Przypisy

  1. Susan Boyle’s Astrology Horoscope (ang.). [dostęp 28 kwietnia 2009].
  2. Viral Video Chart - Susan Boyle on Britain Got Talent (ang.). [dostęp 18 kwietnia 2009].
  3. How a Villager Became the Queen of All Media (ang.). [dostęp 28 kwietnia 2009].
  4. Scott Collins: Talent trumps all for YouTube sensation Susan Boyle. 17 kwietnia 2009. [dostęp 17 kwietnia 2009].
  5. Vidya Ram: Susan Boyle Could Make Millions. 17 kwietnia 2009.
  6. Joanna Bojańczyk: Nieładna, niemłoda, ale wielka gwiazda. Rzeczpospolita, 16 kwietnia 2009. [dostęp 28 kwietnia 2009].
  7. Susan’s stardom to be turned into film. The Times of India, 22 kwietnia 2009. [dostęp 23 kwietnia 2009].
  8. Die Maus, die Brüllte (niem.). Der Spiegel, 16 kwietnia 2009. [dostęp 16 kwietnia 2009].
  9. 英国47岁无业女子参加电视选秀节目一唱成名图 (chiń.). 16 kwietnia 2009. [dostęp 16 kwietnia 2009].
  10. A feia que encantou a Grã-Bretanha (port.). 19 kwietnia 2009. [dostęp 19 kwietnia 2009].
  11. Arianna Melamed: זה קול הסיפור (hebr.). 19 kwietnia 2009. [dostęp 19 kwietnia 2009].
  12. سوزان بويل أذهلت العالم بصوتها بعد استهزاء الجمهور بشكلها (arab.). [dostęp 19 kwietnia 2009].
  13. Susan Boyle’s next interview stops: Larry King and Oprah (ang.). [dostęp 2009-04-28].
  14. Jay Leno performs in drag as Susan Boyle (ang.). [dostęp 2009-04-28].
  15. Britain’s Got Talent’s Susan Boyle makes it onto South Park (ang.). [dostęp 2009-04-28].
  16. 16,0 16,1 Harris, Gillian: She who laughs last - songstress Susan Boyle (ang.). 2009-04-19.
  17. Standing Ovation. Greatest hits. [dostęp 2014-01-15].
  18. The Scot Heard Round the World - washingtonpost.com (ang.). [dostęp 2009-04-26].
  19. bbc.news Scotland
  20. The Guardian

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]