Teófilo Stevenson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Teófilo Stevenson
Bundesarchiv Bild 183-1985-1004-023, Teofilo Stevenson.jpg
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1952
Kuba Puerto Padre
Data i miejsce śmierci 11 czerwca 2012
Hawana
Dyscypliny boks
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kuba
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Monachium 1972 boks
(waga ciężka)
Złoto
Montreal 1976 boks
(waga ciężka)
Złoto
Moskwa 1980 boks
(waga ciężka)
Mistrzostwa świata
Złoto
Hawana 1974 waga ciężka
Złoto
Belgrad 1978 waga ciężka
Złoto
Reno 1986 waga superciężka

Teófilo Stevenson (ur. 29 marca 1952 w Puerto Padre, zm. 11 czerwca 2012 w Hawanie) − kubański bokser, trzykrotny mistrz olimpijski i mistrz świata.

Był synem imigranta, który w 1923 przyjechał na Kubę z Saint Vincent. Zaczął trenować boks w wieku dziewięciu lat, pod kierunkiem byłego mistrza Kuby - Johna Herrery.

Największe sukcesy odnosił w wadze ciężkiej. Po raz pierwszy złoty medal olimpijski zdobył w 1972 roku, tytuł obronił dwukrotnie, w 1976 i 1980, jako drugi bokser w historii. Wcześniej na trzech olimpiadach zwyciężał Węgier László Papp. Trzecim pięściarzem, który dokonał tej sztuki był rodak Stevensona Félix Savón. Stevenson był także trzykrotnym mistrzem świata: w 1974, 1978 oraz 1986 roku. Ostatni tytuł wywalczył w wadze superciężkiej. Nie przeszedł na zawodowstwo. Karierę zakończył w 1986 roku z bilansem 302 zwycięstw i 22 porażek.

Z grona polskich pięściarzy dwóch zmierzyło się z Teófilo Stevensonem na igrzyskach olimpijskich. W 1972 roku w Monachium, w walce o awans do ćwierćfinałów Ludwik Denderys przegrał z nim przez nokaut w pierwszej rundzie. Na igrzyskach w Moskwie w 1980 roku Grzegorz Skrzecz starł się z Kubańczykiem w walce ćwierćfinałowej i też przegrał, w trzeciej rundzie przed czasem[1].

Zmarł 11 czerwca 2012 w Hawanie na zawał serca[2].

Przypisy