Telefon

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy urządzenia. Zobacz też: inne znaczenia.
Telefon ISDN
Stacjonarny telefon bezprzewodowy (DECT)

Telefon (z gr. tele – daleko oraz phone – głos) – urządzenie stanowiące zakończenie łącza telefonicznego; gł. części a.t.: mikrotelefon, w którym zachodzi przetwarzanie dźwięków mowy na sygnał elektr. (w mikrofonie) lub operacja odwrotna (w słuchawce), tarcza numerowa lub klawiatura, wytwarzające impulsy wybiórcze, oraz przetwornik sygnału elektr. na sygnał (opt. lub akustyczny) przywołujący abonenta.

W tradycyjnym podejściu do telefonii rozróżnia się zagadnienia związane z:

Nowoczesne podejście polega na tym, że w miejsce tradycyjnej komutacji kanałów telefonicznych, przesyłanie sygnałów mowy realizuje się w trybie komutacji pakietów, poprzez sieć transmisji danych, a w szczególności poprzez Internet.

Spis treści

[edytuj] Budowa aparatu telefonicznego

Głównymi częściami aparatu telefonicznego są:

[edytuj] Historia telefonu

Szwedzki telefon z 1896 roku
Telefon z bakelitu z tarczą numerową, firmy Ericsson z 1931
Telefon z klawiaturą z 1969
Telefon MB73 beztarczowy na korbkę produkcji Radomskiej Wytwórni Telefonów "TELECOM" z 1989 roku

Telefonu nie wynalazł Alexander Graham Bell, któremu przez dziesiątki lat przypisywano to osiągnięcie, lecz Antonio Meucci[1]. Kiedy jego żona zachorowała Meucci skonstruował telefon, dzięki któremu kobieta mogła z domu porozumiewać się z warsztatem. Później Włoch zmodernizował wynalazek tak, by można było się nim porozumiewać na znaczną odległość. Nie było go jednak stać na opłacenie patentu. Podobnych prób dokonywał Niemiec Philipp Reis (ur. 7 stycznia 1834)[potrzebne źródło].

7 marca 1876 roku Bell opatentował telefon jako swój wynalazek. Oparł on działanie swego telefonu o mikrofon elektromagnetyczny, który zamieniał głos w sygnały elektryczne, które, przesyłane kablem, docierały do drugiego aparatu, gdzie były z kolei przetwarzane na dźwięki mowy przez taki sam mikrofon. Jak bardzo potrzebny był to wynalazek, dowodzi fakt, że w dwa lata od prezentacji powstały pierwsze linie telefoniczne. Do łączenia abonentów zatrudniano operatorów. Opatentowany w 1877 przez Thomasa Alvę Edisona mikrofon węglowy wkrótce jednak na ponad sto lat wyparł mikrofon elektromagnetyczny, natomiast słuchawka używana w aparatach nadal działała w oparciu o efekt elektromagnetyczny i stalową membranę.

W 1889 roku Amerykanin Almon Brown Strowger wynalazł automatyczną centralę telefoniczną, która początkowo łączyła telefony, z których numer wybierało się za pomocą trzech przycisków, oznaczających kolejno jedności, dziesiątki i setki. Po raz pierwszy telefon z tarczą do wybierania numerów użyto w 1896 roku, a telefon z klawiaturą w 1963 roku.

Powstanie telefonu komórkowego wiąże się z wynalezieniem układów scalonych co spopularyzowało bezprzewodową łączność radiotelefoniczną. Działa ona na zasadzie centrali, która wysyła sygnały nadawczo-odbiorcze do szeregu podstacji, obsługujących lokalnie posiadaczy telefonów komórkowych w swoim zasięgu działania. Istniejące od początku lat osiemdziesiątych przesyłały dźwięki zapisane w sposób analogowy (NMT). Po opracowaniu cyfrowego systemu łączności (GSM), telefonia komórkowa była najdynamiczniej rozwijającym się działem gospodarki światowej. W najbliższych latach planowane jest upowszechnienie telefonów III generacji (UMTS), umożliwiających nie tylko łączność wizyjną z rozmówcą, ale też wykonywanie przy pomocy aparatu operacji bankowych, oglądanie telewizji, komfortową łączność z Internetem czy też obsługę domowych urządzeń.

[edytuj] Rodzaje telefonów

Ewolucja telefonów komórkowych (od lat 80. do roku 2005)
  • telefon stacjonarny – związany na stałe z konkretnym miejscem, w którym jest zainstalowany,
  • telefon komórkowy – rodzaj aparatu telefonicznego, komunikującego się z siecią naziemną przy użyciu fal radiowych,
  • telefon satelitarny – wykorzystujący sztuczne satelity Ziemi,
  • telefon internetowy lub telefon IP – typ aparatu telefonicznego, który w przeciwieństwie do tradycyjnych aparatów nie jest podłączany do linii telefonicznej, lecz do sieci komputerowej,
  • telefon stacjonarny bezprzewodowy - telefon komunikujący się przy użyciu fal radiowych ze stacją bazową podłączoną do sieci telefonicznej i elektrycznej.

[edytuj] Ważne numery telefonów w Polsce

[edytuj] Alarmowe

[edytuj] Techniczne

[edytuj] Ciekawostki

Pierwszy telefon bezprzewodowy ważył 40 kg i był wielkości małej walizki.

Przypisy

  1. ↑ Właściwym pomysłodawcą był francuski wynalazca Charles Bourseul (1829-1912), który opublikował w paryskim czasopiśmie L’Illustration (26 sierpnia 1854) artykuł pt : « Transmission électrique de la parole ».
  2. ↑ numer stosowany w większości nowych telefonów komórkowych, de facto nie jest on bezpośrednio wybierany, starsze telefony mogą go nie obsługiwać

[edytuj] Zobacz też

Commons
Zobacz na Wikimedia Commons galerię:
Telefon
i kategorię:
Telefony

Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Telefon”