Tiziano Ferro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tiziano Ferro
Tiziano Ferro.jpg
Imię i nazwisko Tiziano Ferro
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1980 r.
Latina, region Lacjum, Włochy
Pochodzenie Włochy włoskie
Gatunek pop, latynoski pop, R&B
Zawód piosenkarz
Aktywność od 1998[1]
Wytwórnia płytowa EMI Music Italy
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Tiziano Ferro (ur. 21 lutego 1980 r. w Latinie) – włoski wokalista. Na całym świecie sprzedano ponad siedem milionów egzemplarzy jego albumów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W dzieciństwie przez siedem lat uczył się gry na gitarze, przez rok – perkusji, a przez dwa lata gry na fortepianie. Od 1996 roku, Tiziano występował w lokalnym chórze gospel, gdzie doskonalił swoje umiejętności wokalne i zainteresował się muzyką soul.

W latach 1997-1998, wokalista próbował swoich sił w eliminacjach do Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo; za pierwszym razem nie przeszedł nawet eliminacji, za drugim podejściem zaś uplasował się w gronie dwunastu finalistów.

W roku 1998 nawiązał współpracę z producentami Mary Majonchi i Alberto Kalemo, oraz znanym Michelem Canovą. W 2001 r. Tiziano Ferro podpisał kontrakt z wytwórnią EMI Music Italy i w czerwcu tego samego roku ukazał się jego debiutancki singel zatytułowany "Perdono". W ciągu dwóch miesięcy utwór stał się we Włoszech singlowym bestsellerem, a wydany po nim debiutancki album Rosso Relativo był początkiem oszałamiającej kariery wokalisty. Płyta ukazała się w czterdziestu dwóch krajach.

W 2003 r. ukazała się druga płyta Tiziano, 111 Centoundici, a trzy lata później – kolejny album, Nessuno è solo, dostępny także w hiszpańskojęzycznej wersji (Nadie Está Solo). Listopadem 2008 roku światło dzienne ujrzał czwarty oficjalny krążek Ferro pt. Alla mia età. Promował go singel pod tym samym tytułem. Album w roku 2009 uzyskał nagrodę Wind Music. Wokalista, wspólnie z Anahi i Dulce Maríą, nagrał także utwór zatytułowany "El regalo mas grande".

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

5 października 2010 na łamach włoskiej edycji czasopisma Vanity Fair Tiziano Ferro ujawnił, że jest gejem i dodał: "Chcę zakochać się w mężczyźnie". Jednocześnie przyznał, że przez długi czas zmagał się ze swą prawdziwą naturą i ukrywał prawdę o sobie przed światem, co spowodowało, iż odsunął się od swej rodziny i przyjaciół. Ale – jak dodał – postanowił to zmienić: "Po dwóch latach ciężkiej pracy nad sobą doszedłem do wniosku: chcę żyć lepiej". Mówiąc dalej o swym homoseksualizmie stwierdził: "Chciałem żyć zgodnie z tą częścią mnie samego, przestać uważać to za monstrum, coś negatywnego czy wręcz coś, co mnie przekreśla". Według komentarza dziennika La Repubblica, coming out Tiziano Ferro jest pierwszym tego typu wyznaniem wśród gwiazd muzyki pop we Włoszech[2][3].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Rok Informacja Pozycje w notowaniach Sprzedaż i certyfikat
ITA SWI SPA GER AUT BEL ARG MEX FRA
2001 Rosso Relativo / Rojo Relativo
5
5
4
9
7
18
9
5
25
Ogólnoświatowa sprzedaż: 2,5 mln
Certyfikat ITA: 5x Platyna
2003 111 Centoundici / 111 Ciento Once
1 (2)
7
6
61
34
48
6
1
69
Ogólnoświatowa sprzedaż: 1,5 mln
Certyfikat ITA: 7x Platyna
2006 Nessuno è solo / Nadie esta solo
1 (4)
1
11
44
6
8
1
14
166
Ogólnoświatowa sprzedaż: 1,5 mln
Certyfikat ITA: 8x Platyna
2008 Alla Mia Età / A Mi Edad
1 (3)
4
10
97
40
66
29
75
118
Ogólnoświatowa sprzedaż: 1 mln
Certyfikat ITA: 10x Platyna
Certyfikat SWI: Platyna
Certyfikat SPA: Złoto

Single[edytuj | edytuj kod]

  • "Perdono" (2001)
  • "L'Olimpiade" (2001)
  • "Imbranato" (2002)
  • "Rosso Relativo" (2002)
  • "Le Cose Che Non Dici" (2002)
  • "Perverso" (2003)
  • "Sere Nere" (2003)
  • "Non Me Lo So Spiegare" (2004)
  • "Ti Voglio Bene" (2004)
  • "Universal Prayer", feat. Jamelia (2004)
  • "Stop! Dimentica" (2006)
  • "Ed Ero Contentissimo" (2006)
  • "Ti Scatterò una Foto" (2007)
  • "E Raffaella è mia" (2007)
  • "E Fuori è Buio" (2007)
  • "Alla Mia Età" (2008)
  • "Il Regalo Più Grande" (2009)
  • "Breathe Gentle", feat. Kelly Rowland (2009)
  • "Il Sole Esiste per Tutti" (2009)
  • "Scivoli di Nuovo" (2009)
  • "La differenza tra me e te" (2011)
  • "L'Ultima Notte Al Mondo" (2012)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tiziano Ferro. Allmusic. (ang.) [dostęp 2010-10-12]
  2. Polska Agencja Prasowa SA (2010-10-06). "Coming out Tiziano Ferro sensacją we Włoszech". [dostęp 2010-10-12]
  3. Castaldo, Gino (2010-10-05). "Ferro: Sono omosessuale e ho la libertà di poterlo dire". La Repubblica. (wł.) [dostęp 2010-05-12]